Σὲ ἀνώμαλη προσγείωση ὑποχρεώθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ λησμόνησε τὰ περὶ Συμβουλίου Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν, ἀλλὰ καὶ τοὺς λεονταρισμούς του γιὰ ἐκλογές∙ τὴν σκυτάλη πῆρε ὁ ἄστεγος ἀρχηγός, ἐπειδὴ διεκδικεῖ κάποιον ρόλο, ἐνῶ καὶ οἱ φιλικὲς στὴν Κουμουνδούρου δημοσκοπήσεις καταγράφουν τὴν ἀγανάκτηση τῶν ψηφοφόρων της γιὰ τὶς βαρβαρότητες στὰ Πανεπιστήμια. Ἡ πολιτικὴ ζωὴ ὁμαλοποιεῖται καὶ ὅλα κρίνονται πλέον ἀπ’ τὴν ἀξιολόγηση τῆς τρόϊκας καὶ τὸ τέλος της στὴν χώρα∙ ἡ ἀγορὰ ἀποβαίνει ὁ καθοριστικὸς παράγων τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων, ἐπειδὴ ὁ ἐνεργὸς πληθυσμὸς πιστεύει ὅτι βαδίζουμε πλέον στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνακοπεῖ αὐτὴ ἡ πορεία μὲ κανέναν τρόπο καὶ μὲ περιπέτειες πολλαπλῶν ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων. Τὰ προβλήματα τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν χαμηλῶν εἰσοδημάτων παραμένουν πολλά, ἀλλὰ οἱ πιέσεις τους ἀντισταθμίζονται ἀρκετά, καὶ μέσα στὴν ἴδια οἰκογένεια, ἀπ’ τοὺς ἐργαζόμενους σὲ δικές τους ἢ ἄλλες μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις.