Ἡ διέξοδος στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόϊκα εἶναι ὁρατὲς διὰ γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ, παρὰ τὸ χάσμα μεταξὺ Εὐρωπαίων καὶ Ἀμερικανῶν∙ οἱ ἑταῖροι ἐπιδιώκουν τὴν εὐρύτερη δυνατὴ πολιτικὴ συναίνεση, πρὶν παρέμβουν καὶ δώσουν τὴν λύση, γιὰ ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὰ μνημόνια καὶ τὴν ρύθμιση τοῦ χρέους. Τὰ διαδραματιζόμενα στὴν πολιτική μας σκηνὴ παρακολουθοῦνται προσεκτικά∙ φυσικά, οἱ κερδοσκόποι τοῦ ΔΝΤ παραμένουν προσηλωμένοι στὶς θέσεις τους, γιὰ ἐνεργὸ ρόλο καὶ τὰ ἑπόμενα χρόνια, διότι ἔτσι πιστεύουν ὅτι κρατᾶνε ἀνοικτὴ τὴν θύρα γιὰ παρέμβασή τους καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρωζώνης, ἂν χρειασθεῖ, διαφορετικὰ ἀποκλείονται ὁριστικὰ ἀπὸ αὐτές, ἀνεξαρτήτως τῶν ὅποιων συνθηκῶν. Ἡ σύγκρουση αὐτὴ ἀφορᾶ περισσότερο τὶς Βρυξέλλες καὶ τὸ Βερολίνο μὲ τὴν Οὐάσιγκτον καὶ δευτερευόντως τὴν Ἀθήνα∙ αὐτὰ γνωρίζουν πλέον οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες καὶ εἶναι αἰσιόδοξοι γιὰ τὸ ἀποτέλεσμα, ὅπως φαίνεται κι ἀπ’ τὴν συνεχιζόμενη ἄνοδο στὸ Χρηματιστήριό μας.