Ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἐκλογῶν ἀναδεικνύεται στὴν δυσκολώτερη μᾶλλον τῆς μεταπολεμικῆς μας πορείας∙ κρίνεται ἡ πολιτικὴ καὶ ἐθνική μας ὑπόσταση, μετὰ τὴν χειρότερη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ κρίση σὲ εἰρηνικὴ περίοδο στὴν ἱστορία μας. Τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς προεκλογικῆς περιόδου εἶναι ἡ ὀξύτατη πόλωση σὲ ἐπίπεδο διαπλοκῆς καὶ χαμηλότερη μεταξὺ τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἀλλὰ ἡ σύνεση καὶ ἠρεμία τοῦ ἁπλοῦ κόσμου∙ δὲν μεταφέρονται στὴν κοινωνία οἱ ὠρυγὲς τῶν τηλεπαραθύρων καὶ ἡ καταστροφολογία τῶν ὑπερατλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐπιχωρίων καταβολάδων της. Τὸ ἀντίθετο μάλιστα, οἱ πολῖτες παρακολουθοῦν μὲ προσοχὴ καὶ ἀρκετὴ ἐπιφυλακτικότητα, ἂν ὄχι καὶ καχυποψία, τὰ ὅσα τοὺς σερβίρονται ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ καὶ τὴν ἀντιπολίτευση∙ ἔχουν στραμμένη τὴν προσοχή τους σὲ δύο πράγματα, στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας πέρυσι, μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια ὕφεση, καὶ στὴν αὔξηση τῶν συναλλαγῶν στὴν ἀγορὰ τὸ Φθινόπωρο, μετὰ καὶ τὸ ἅλμα τῆς τουριστικῆς κινήσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν αἰφνιδιαστικὴ πολιτικὴ κρίση, ἐπειδὴ τὴν ἐπέβαλαν οἱ ὑπερατλαντικοὶ κερδοσκόποι καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ὡς ὑποχείριό τους. Πίστευε ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι τὰ μηνύματά της, γιὰ παραμονὴ στὴν Εὐρωζώνη πάσῃ θυσίᾳ -μὲ ποσοστὸ 80%, σύμφωνα καὶ μὲ τὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις-, δηλαδὴ μὲ τὴν τήρηση τῶν διεθνῶν ὑποχρεώσεών μας, καὶ ἡ ἀπαίτηση γιὰ ἀποφυγὴ τῶν ἐκλογῶν, κατὰ 60%, θὰ γινόταν σεβαστά.

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει ἀρκάδαντα ὅτι ἐκτὸς Εὐρωζώνης κινδυνεύει ἡ ἐπιβίωσή μας, μὲ ὅσα συμβαίνουν στὸν περίγυρό μας καὶ παγκοσμίως∙ γι’ αὐτό, ἀκόμη καὶ τὸ 60% τῶν ὀπαδῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται ἀπολύτως μὲ τὴν πλειοψηφία τοῦ λαοῦ. Ἔβλεπε ὅτι, μὲ τὴν δυναμικὴ τῆς οἰκονομίας οἱ γιορτὲς θὰ πρόσφεραν τὴν εὐκαιρία γιὰ ἀναπλήρωση πολλῶν ἀπ’ τὶς ζημίες τῆς πενταετίας καὶ θὰ ἔδιναν ἄλλον ἀέρα στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας, μὲ τὴν ἀξιοποίηση τῶν δυναμικῶν της κλάδων∙ ὅλες οἱ ἐλπίδες ἐξανεμίσθηκαν, μὲ τὴν ἐμμονὴ τῆς Κουμουνδούρου καὶ τῶν μικρῶν γιὰ ἐκλογές, δηλαδὴ μὲ τὴν ὑπονόμευση τῆς μοναδικῆς εὐκαιρίας γιὰ τὴν χώρα. Οἱ μικρομεσαῖοι εἶναι τὰ μεγάλα θύματα γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, γιατὶ αὐτοὶ εἶχαν πιστέψει καὶ στὶς πρὸ πενταετίας ὑποσχέσεις∙ στὶς πλατεῖες καὶ στὰ κεφανεῖα αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸ ἀντικείμενο συζητήσεως, καθὼς κάνουν τὸν ἀπολογισμὸ τῆς χρονιᾶς καὶ βρίσκονται πάλι μπροστὰ σὲ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο. Ὑποχρεωτικὰ ἐπιστρέφουν στὰ παλιά τους τεφτέρια, ἀλλὰ καὶ διερωτῶνται γιὰ τὴν αἰτία αὐτῆς τῆς καμπῆς στὴν οἰκονομικὴ ζωή∙ γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι, ἐὰν δὲν δὲν παρενέβαινε ἡ πολιτικὴ ἀβεβαιότητα, θὰ εἶχε κλείσει ἡ ἀξιολόγηση ἀπ’ τὸν Νοέμβριο καὶ θὰ εἶχε ἐκπληκτικὴ ἄνοδο ἡ κίνηση τῆς ἀγορᾶς στὶς γιορτές, μὲ τὴν νέα χρονιὰ αἰσιόδοξη καὶ πολλὰ ὑποσχόμενη.

Σὲ ὅλους εἶναι σαφέστατη ἡ σύμπλευση τοῦ Ναπολεοντίσκου μὲ τοὺς κερδοσκόπους σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα καὶ διερωτῶνται, γιατὶ συμβαίνει αὐτό∙ τὰ τοπικὰ στελέχη δὲν μποροῦν νὰ δώσουν καμμία ἐξήγηση, διότι καὶ οἱ ἴδιοι, ὡς μικρομεσαῖοι, εἶναι θύματα τῆς συμφορᾶς, ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν στὶς συζητήσεις τους. Ἡ κρίση αὐτὴ εἶναι σοβαρώτατη στὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἀπασχολεῖ τοὺς κορυφαίους μηχανισμούς του ἀκόμη καὶ τώρα∙ ἡ κατάρτιση τῶν ψηφοδελτίων εἶναι σοβαρὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ πρόεδρος ἐπὶ δωδεκαήμερο ἀσχολεῖται μόνο μὲ αὐτὴ καὶ παραμελεῖ τὴν προεκλογικὴ ἐκστρατεία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μένουν μόνο δεκατρεῖς μέρες γιὰ ἐπικοινωνία μὲ τὸν λαό, ὅταν ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει ἁλωνίσει τὴν μισὴ χώρα. Στὴν Κουμουνδούρου, ὅσοι παλιοὶ πολιτικοὶ ἀπομένουν τὰ ἐπισημαίνουν αὐτά, ἀλλὰ δὲν εἰσακούονται, μὲ τὴν συναγωγὴ τῶν συμπερασμάτων τους∙ ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ ἀπόρριψη ὅλων τῶν συνεργασιῶν μὲ ἄλλες δυνάμεις θεωρεῖται ὡς συσταλτικὴ διαδικασία, μὲ συνέπεια τὴν ἀποξένωσή του ἀπ’ τὶς ὅμορες τάσεις. Ἡ θεωρία τῆς ὁριακῆς χρησιμότητος ἰσχύει καὶ στὴν πολιτική, ὅπως καὶ στὴν ζωή∙ ἡ ἐπιπρόσθετος σύμπραξη δὲν ἔχει δικούς της ψήφους, ὡς αὐτόνομος παρουσία, ἀλλὰ δημιουργεῖ δυναμικὴ συγκλίσεως πολλῶν ἄλλων. Φαίνεται ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος ἢ εἶναι τόσο ἄσχετος μὲ τὴν πολιτική, ποὺ δὲν ἀποκλείεται, ἢ ὅτι ἔχει βάλει πλώρη γιὰ τὴν ἧττα…

Οἱ μικροὶ διάλεξαν τὴν τύχη τους∙ εἶναι πιστέψει, ὅτι ἔχουν τὸν οὐρανὸ στὰ χέρια τους μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ ὡς μαθητευόμενοι μάγοι εἰσπράττουν τὰ ἐπίχειρα τῶν πράξεών τους. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας ὅμως ἔχει ἀλλάξει ἄρδην∙ οἱ μικροὶ συρρικνώνονται, ἐνῶ παρατηρεῖται, μὲ ἐπιταχυνόμενο ρυθμό, συγκέντρωση τῶν ψηφοφόρων στὰ δύο μεγάλα κόμματα∙ οἱ δύο ἑπόμενες ἑβδομάδες φέρουν τὴν ἀποκορύφωση τῆς συγκλίσεως, μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς διαστάσεις της. Δύο ἄλλα γεγονότα μετροῦν πάρα πολὺ στὴν κοινὴ γνώμη, ἡ σύλληψη τοῦ ἐκτελεστοῦ τῆς τρομοκρατίας καὶ ἡ σφαγὴ στὸ Παρίσι∙ τὸ σχέδιο γιὰ τὸν Κορυδαλλὸ εἶναι ἀδιανόητο καὶ ὡς σύλληψη, καθὼς θὰ θρηνούσαμε δεκάδες νεκροὺς καὶ ἐλεύθερους περισσότερους τρομοκράτες καὶ ποινικούς∙ οἱ διασυνδέσεις μὲ τοὺς νονοὺς τῆς νύκτας καὶ τῶν ναρκωτικῶν ἐπιβεβαιώνονται ἐμπράκτως, καθὼς εἶναι ἀξίας δεκάδων χιλιάδων εὐρὼ ὁ ὁπλισμὸς καὶ τὰ ἄλλα ὑλικά. Τὸ πολιτικὸ ἐρώτημα εἶναι ἄλλο, γιατὶ ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ δὲν καταδίκασε τὰ δύο γεγονότα∙ κάποιοι λόγοι θὰ ὑπάρχουν καὶ αὐτὸ ἀπασχολεῖ ὅλο τὸν κόσμο, διότι ὅλοι ἀντιλαμβάνονται τὶς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὴν ἐπιχείρηση στὸν Κορυδαλλό. Ἡ συμπαράσταση στοὺς μετανάστες δὲν σημαίνει ὅτι ἡ χώρα γίνεται ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὁ κάθε ψυχρὸς δολοφόνος κριτὴς τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἐπιλέξαι ἡ Κουμουνδούρου.

Ἡ κρίση τῆς πενταετίας ἀνέδειξε, μὲ ἀπόλυτο τρόπο, τὴν ἀναμέτρηση δύο διαφορετικῶν στρωμάτων τῆς Ἑλλάδος∙ ἀπ’ τὴν μία πλευρὰ βρίσκονται οἱ κρατικοδίαιτοι καὶ οἱ συντεχνίες, μὲ τὰ προνόμιά τους καὶ τὶς δουλεῖες τους εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας∙ εἶναι τὰ παρεπόμενα τῆς σοσιαλιστικῆς εἰσοκαετίας μὲ τὶς προεκτάσεις τους στὴν ὑπερχρέωση καὶ στὴν ἐξαθλίωση. Ἀπ’ τὴν ἄλλη εἶναι οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς καὶ οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας μας, ὅπως ἀναδεικνύονται , μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας ἀπ’ τὸν Κώστα Καραμανλῆ καὶ μὲ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὶς συντεχνιακὲς δουλεῖες ἀπ’ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ τὰ τελευταῖα δυόμισυ χρόνια. Ἡ ἀποκορύφωση τῆς συγκρούσεως ἔρχεται στὶς ἐκλογές∙ εἶναι σαφέστατη ἡ παρουσία τῶν δύο στρωμάτων στὴν προεκλογικὴ παρουσία∙ ἡ διαπλοκή, μὲ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις της, ταυτίζεται μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὸ ἀδηφάγο κράτος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποξένωσή μας ἀπ’ τὴν Εὐρώπη∙ στὴν ἄλλη πλευρὰ ἀγωνίζονται οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς, ὁ τουρισμός, οἱ κλάδοι τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἡ ἀξιοποίηση τῆς γεωγραφικῆς θέσεως καὶ ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ἐπιχειρήσεών μας στὴν διεθνῆ ἀγορά. Κάτω ἀπ’ τὴν ἠρεμία καὶ τὴν φρόνηση τοῦ ἁπλοῦ κόσμου κινοῦνται οἱ βαθύτερες διεργασίες∙ ἡ πρόσδεση στὸν διορισμὸ στὸ δημόσιο δὲν μετράει σχεδὸν καθόλου, ἐνῶ προσφέρουν ἄπειρες ἐλπίδες ἀπογειώσεως οἱ δυνάμεις τῆς ἀγορᾶς.