Τὰ τεράστια καὶ διογκούμενα δημοσιονομικὰ ἐλλείμματα ἀποτελοῦν τὸν βραχνᾶ τῆς κυβερνήσεως πλέον∙ τὸν Ἰανουάριο ἀνῆλθαν σὲ ἕνα δις εὐρώ, τὸν Φεβρουάριο τριαπλασιάονται καὶ οἱ ὑποχρεώσεις ἐπίσης. Κανένας δὲν πληρώνει πιὰ φόρους, διότι πολλοὶ φοβοῦνται τὴν ἔκπληξη τοῦ πιστωτικοῦ γεγονότος∙ δὲν ἔχουν πλέον καμμία ἐμπιστοσύνη στὴν κυβέρνηση, ὁπότε ἡ ψυχολογία εἶναι ἄκρως ἀρνητική, χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη πρὸ τριετίας∙ οἱ λαλίστατοι ὑπουργοὶ ἀναβάλλουν τὶς ἐξαγγελίες του γιὰ τοῦ χρόνου, ἐπειδὴ γνωρίζουν ὅτι μᾶλλον οὔτε βουλευτὲς δὲν θὰ εἶναι. Ἡ χώρα εἶναι σχεδὸν πλήρως ἀποκομμένη ἀπ’ τὴν διεθνῆ ἀγορά, καθὼς κανεὶς δὲν δέχεται ἐγγυήσεις ἑλληνικῶν τραπεζῶν, μετὰ τὶς δηλώσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου ὅτι εἴμαστε διαφθαρμένη χώρα καὶ τοῦ Κουρεμένου, χρεωκοπημένη∙ οἱ ἐλλείψεις στὴν ἀγορὰ εἶναι ἐμφανεῖς πλέον, ἐνῶ ἡ ἀναβολὴ στὴν καταβολὴ πολλῶν συντάξεων, ὅπως τοῦ ΟΓΑ, ἔχει ἀνακοινωθεῖ ἤδη. Δὲν βρίσκεται εὔκολα διέξοδος μὲ τὴν σημερινὴ κυβέρνηση. Ἡ λύση εἶναι πολιτική.