Ἡ ἀνακτάληψη τοῦ Τικρὶτ ἀναδεικνύει τὸ Ἰρὰν ὡς ἡγετικὴ δύναμη στὴν Μέση Ἀνατολή∙ ἤδη οἱ κυβερνητικὲς δυνάμεις πολεμοῦν μέσα στὴν πόλη, ἐνῶ οἱ Τζιχαντιστὲς ἐπιδίδονται σὲ ἀντάρτικο πόλεων. Ἡ συμβολικὴ σημασία τῆς γενέτειρας τοῦ Σαντὰμ Χουσσεΐν βαρύνει περισσότερο γιὰ τὸν σουνιτικὸ πληθυσμὸ τοῦ Ἰράκ∙ οἱ ἀντιρρήσεις τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καὶ τῶν ἐμιράτων κάμπτονται ἀπέναντι στὴν ἀδήριτη ἀνάγκη τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν Ἰσλαμιστῶν∙ δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἰσχυρὴ δύναμις στὴν περιοχὴ γιὰ ἀντιπαράθεση πρὸς αὐτούς, ἐκτὸς ἀπ’ τὴν Τεχεράνη καὶ τὴν Συρία. Οἱ ἀντιρρήσεις τοῦ Βενιαμὶν Νετανιάχου δὲν ἐπεισαν τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, παρὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν Ρεπουμπλικανῶν∙ ἀντιθέτως οἱ δημοσκοπήσεις δείχνουν ὅτι ὁ Ἰσραηλινὸς πρωθυπουργὸς χάνει τὴν πρώτη θέση στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς τῆς Τρίτης καὶ ἀναδεικνύεται μᾶλλον στὴν ἐξουσία κυβέρνηση κεντρώων κομμάτων. Ἴσως ἀλλάξει καὶ τὸ ἐβραϊκὸ κράτος τὴν πολιτική του πρὸς τοὺς Παλαιστινίους καὶ τὴν Γάζα ἀκόμη περισσότερο.