Ἡ ἀνατίμηση τοῦ δολλαρίου ἔχει προκαλέσει πολλὰ προβλήματα στὴν ἀμερικανικὴ οἰκονομία καὶ περισσότερο στὶς ἐξαγωγικὲς καὶ πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες καὶ στὸν τουρισμό∙ οἱ μεγάλες ἐξαγωγικὲς ἐπιχειρήσεις εἶδαν τὴν μείωση τῆς ἀνταγωνιστικότητος τῶν προϊόντων τους ἀπέναντι στὶς εὐρωπαϊκὰ καὶ στὰ ἰαπωνικὰ καὶ δευτερευόντως στὰ κινεζικά, τὴν ὁποία δύσκολα πολὺ ἀντισταθμίζουν∙ ἀλλὰ οἱ εἰσαγωγὲς ἔχουν γίνει φθηνότερες μόνο ἀπέναντι στὰ προϊόντα τῶν χωρῶν αὐτῶν, ἐνῶ στὰ βασικὰ εἴδη ἡ τιμή τους ὁρίζεται μὲ τὸ δολλάριο. Οἱ πολυεθνικὲς ἐπίσης, δυσκολεύονται στὶς εἰσαγωγές τους ἀνταλλακτικῶν ἀπ’ τὴν Ἀμερική, διότι εἶναι ἀκριβότερα ἀπ’ τὰ ἐγχώρια πρὸς τὸ ὁποῖα καὶ στρέφονται∙ στὸν τουρισμό, οἱ δαπάνες γιὰ ἐπίσκεψη στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἔχουν ἀκριβήνει κατὰ 30% καὶ τὰ τουριστικὰ γραφεῖα βλέπουν τὸν κόσμο ἐπιλεγειν ἄλλους προορισμούς. Ἡ παλιὰ ἐποχή, ὅταν ἔτρεχαν οἱ Εὐρωπαῖες γιὰ φθηνὰ ψώνια στὴν Νέα Ὑόρκη, μοιάζει γιὰ ὄνειρο θερινῆς νυκτὸς πλέον.