Ἡ ἀπόδειξη ὅτι ἡ πτώση τοῦ γερμανικοῦ ἀεροσκάφους ἦταν ἐσκεμμένη ἐνέργεια τοῦ συγκυβερνήτου ἐνισχύει ὅσους ζητοῦν τὴν σύγκλιση ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἰσλαμικῆς τρομοκρατίας∙ πολλοὶ ὑποστηρίζουν ἀνοικτὰ ὅτι, πρέπει νὰ κλείσει ἡ ὑπόθεση τῆς Οὐκρανίας καὶ ἡ ἀντιπαράθεση μὲ τὴν Ρωσία, διότι χωρὶς τὴν συνεργασία μαζί της εἶναι ἀδύνατη ἡ ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Χαρακηριστικὰ ἀναφέρουν, ὅτι, μετὰ τὶς τρομοκρατικὲς ἐπιθέσεις στὸ Charlie Hebdo, ἄλλαξε ἡ στάση τῆς Γαλλίας, ἡ ὁποία πρωταγωνιστεῖ πλέον στὴν προσέγγιση μὲ τὴν Μόσχα∙ οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι θεωροῦν πλέον δεδομένη τὴν σύγκλιση, διότι τὸ Κρεμλίνο ἔχει μακρὰ πεῖρα ἀπ’ τὸν πόλεμο κατὰ τῶν Ἰσλαμιστῶν στὸν Καύκασο καὶ ἔχει πληρώσει πολὺ ἀκριβὰ τὴν δράση τους.