Ἡ ἀποκάλυψη τῆς συνωμοσίας τοῦ Φιλώτα καὶ τοῦ Παρμενίωνος εἶχε ἐνοχλήσει πολὺ τὸν Ἀλέξανδρο, διότι τοὺς θεωροῦσε ἀπ’ τοὺς πιὸ ἔμπιστους ἑταίρους του∙ μετὰ τὶς ἀποκαλύψεις του πρὸς τὴν φίλη του Ἀντιγόνα, ὁ Φιλώτας εἶχε τεθεῖ σὲ κατ’ οἶκον περιορισμμό, μὲ τὸν Ἡφαιστίωνα παρακολουθεῖν αὐτόν. «Λέγεται γὰρ ὅτι καὶ τῆς μητρὸς ἀπόρρητον ἐπιστολὴν λύσαντος αὐτοῦ καὶ σιωπῇ πρὸς ἑαυτὸν ἀναγινώσκοντος»∙ λέγεται δὲ ὅτι καὶ ὅταν ἄνοιξαν ἀπόρρητο ἐπιστολὴ πρὸς τὴν μητέρα του καὶ τὴν διάβασαν αὐτὸς σιωποῦσε. «Ἡφαιστίων ἀτρέμα παραβάλλων τὴν κεφαλὴν συνανεγίνωσκεν»∙ ὁ Ἡφαιστίων ἤρεμα κουνώντας τὸ κεφάλι διάβαζε ἐπίσης. «Ὁ δὲ κωλῦσαι μὲν οὐχ ὑπέμεινεν»∙ αὐτὸς δὲ δὲν ἄντεξε νὰ τὸν ἐμποδίσει. «Ἐξελὼν δὲ τὸν δακτύλιον προσέθηκε τὴν σφραγίδα τῷ στόματι τοῦ Ἡφαιστίωνος»∙ ἔβγαλε δὲ τὸ δακτυλίδι του καὶ ἔβαλε τὴν σφραγίδα στὸ στόμα τοῦ Ἡφαιστίωνος. Ἦταν ἡ ἀποκάλυψη, Φιλώτας καὶ Παρμενίων καταδικάσθηκαν σὲ θάνατο.