Στὴν σύγκριση μὲ τοὺς Πέρσες βασιλεῖς προχωράει ὁ Πλούταρχος, γιὰ νὰ δείξει τὴν διαφορά, ἀπέναντι στὶς κατακτήσεις τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, στὸν τρόπο ἀναδείξεώς τους στὴν ἐξουσία∙ ὁ Ἀλέξανδρος εἶχε καταλύσει τὴν μεγάλη αὐτοκρατορία τῆς Ἀνατολῆς καὶ εἶχε προχωρήσει πέραν αὐτῆς στὴν Κεντρικὴ Ἀσία καὶ στὶς Ἰνδίες. «Τὸν ἄτρωτον, ὦ Ζεῦ, τὸν ἀναίμακτον, τὸν ἀστράτευτον, ὃν χρεμετίσας ἵππος εἰς τὸν Κύρου θρόνον ἐκάθισεν»∙ τὸν ἄτρωτον, ὦ Δία, τὸν ἀναίμακτο, τὸν ἀστράτευτο, τὸν ὁποῖο ἡ τύχη ἐκάθισε στὸν θρόνο τοῦ Κύρου, ἐπειδὴ χρεμέτισε τὸ ἄλογο. Ἐννοεῖ τὸν τρόπο ἀνόδου τοῦ Δαρείου στὸν θρόνο. «Ὡς Δαρεῖον τὸν Ὑστάσπου πρότερον»∙ τὸν Δαρείου τὸν γιὸ τοῦ Ὑστάσπου προηγουμένως. «Ἢ κολακευθεὶς ἀνὴρ ὑπὸ γυναικός, ὡς Ξέρξην Δαρεῖος ὑπ΄ Ἀτόσσης»∙ ὅπως ὅταν κολακεύεται ὁ ἄνδρας ἀπ’ τὴν γυναῖκα καὶ ὁ Δαρεῖος ἀπ’ τὴν Ἄτοσσα καὶ δὲχεται ὡς διαδοχό του τὸν γιό της Ξέρξην.