Σὲ ὁλοκληρωτικὸ ἐσωτερικὸ πόλεμο διαδοχῆς τοῦ Ναπολεοντίσκου ἔχουν ἀποδοθεῖ στὸν ΣΥΡΙΖΑ μὲ ἄγνωστο τὸν ἀριθμὸ τῶν συνιστουσῶν, ἀκόμη καὶ μεταξύ τους καὶ ὄχι μόνο στὴν κοινὴ γνώμη∙ ὅλοι τους ἔχουν σηκώσει μπαϊράκι καὶ διεκδικοῦν τὴν ἀντιμνημονιακὴ σημαία, μὲ πρώτη πλέον τὴν ὑστερικὴ τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία ἀξιοποιεῖ καὶ τὶς ἐκ τῆς θέσεώς της συνταγματικὲς ἐξουσίες. Παρόμοιο φαινόμενο διαλύσεως καὶ ἀλληλοεξοντώσεως δὲν ἔχει καταγραφεῖ σὲ κυβερνητικὴ παράταξη, ὄχι μόνο μεταπολεμικά, ἀλλὰ καὶ στὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ τὸ κύριο ἐπιχείρημα εἶναι ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ψήφιση τῆς συμφωνίας στὴν Βουλή, ἐὰν αὐτὴ περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις καὶ φορολογικὰ μέτρα, ἐκτὸς τῶν προγραμματικῶν τους δεσμεύσεων. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ μόνο δεδομένο, ἀφοῦ ἤδη ὁ λογαριασμὸς ἀνερχόταν τουλάχιστον σὲ ἕξι δις εὐρὼ στὸ τέλος Ἀπριλίου καὶ αὐξάνεται κατακόρυφα, διότι ἐπιδεινώνεται ἡ ὕφεση στὴν οἰκονομία∙ οἱ ἔγκυροι παρατηρητὲς ὑπολογίζουν σὲ μερικὲς ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια τὴν καθημερινὴ ἐπιβάρυνση ἀπ’ τὴν καθυστέρηση τῆς συμφωνίας. Ἡ ἀντιπολίτευση σύσσωμη, μὲ πρώτη τὴν Νέα Δημοκρατία, τοὺς καταγγέλλει γιὰ τὰ ἐγκλήματα αὐτὰ κατὰ τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση παραμένει βραχυκυκλωμένη στὶς συνιστῶσες της, μὲ τὸν πρωθυπουργὸ παρακολουθεῖν ἀπ’ τοῦ Μαξίμου τὰ γεγονότα ὡς ἁπλὸς θεατὴς καὶ τίποτε περισσότερο.

Οἱ ἀντιδράσεις στὸ ἐσωτερικὸ ἔχουν ξεφύγει ἀπὸ κάθε ἔλεγχο∙ αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπ’ τὶς μαραθώνιες συνεδριάσεις τοῦ Κυβερνητικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν κομματικῶν ὀργάνων, ὅπου οἱ διαφωνίες εἶναι πάμπολλες καὶ ἐκφράζονται, ὄχι μόνο μὲ ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ καὶ μὲ κοσμητικὰ ἐπίθετα, σὲ εὐρεῖα χρήση ἀπ’ τοὺς εὐγενεῖς συντρόφους. Ἡ δημοσίευση τῶν διαφωνιῶν γίνεται ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ μόνο ἀπὸ προχθές, ὅταν οἱ ἐπικεφαλῆς τῶν τάσεων τὶς διοχετεύουν στὸν τύπο, διότι ἀποβλέπουν στὴν διάχυσή τους στὴν κοινὴ γνώμη καὶ στοὺς ψηφοφόρους τους∙ ἡ παρέμβαση τῆς ὑστερικῆς, σὲ ἄκρως ὑψηλοὺς τόνους, ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα, ἐκ τῆς θέσεώς της. Δὲν ἔχει παρατηρηθεῖ ἄλλη φορὰ ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ διαφωνεῖ σὲ τόσο σοβαρὰ θέματα μὲ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ νὰ μὴν ἀντιδρᾶ ὁ τελευταῖος∙ ὅταν συμβαίνει αὐτό, ἕνας ἐκ τῶν δύο παρατεῖται ἢ ἐξωθεῖται σὲ παραίτηση, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρούονται ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος τῇ τάξει στὸ πολίτευμα τῆς χώρας. Αὐτὸ δὲν σκεπάζεται διὰ τῆς σιωπῆς, διότι θὰ παρουσιασθεῖ μπροστά τους κατὰ τὴν ψήφιση τῆς συμφωνίας καὶ τῶν φορολογικῶν μετρων∙ οἱ ἄλλες τάσεις δὲν πᾶνε πίσω καὶ ὅλοι τους ἀνταγωνίζονται μεταξύ τους σὲ ἀκραῖα συνθήματα. Στὴν πράξη ἀντιγράφουν τὸν προεκλογικὸ Ναπολεοντίσκο καὶ ὑπερακοντίζουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο∙ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι γνωστό, ἡ καταστροφὴ ὅλων τους.

Οἱ ἐπιπτώσεις ὅμως στὴν χώρα εἶναι τὸ ζητούμενο∙ τὰ ταμειακὰ ἐλλείμματα τρέχουν μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία ἔχει καταβαραθρωθεῖ μαζὶ μὲ τὴν ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς καὶ τὴν ἐξαφάνιση τῆς ρευστότητος. Ὅταν ὁ Ναπολεοντίσκος ἔλεγε στὴν Εὐρώπη, ὅτι εἴμαστε διαφθαρμένη χώρα, ὁ κουρεμένος, ὅτι εἴμαστε καταχρεωμένοι, καὶ ὁ ὑπουργὸς προϋπολογισμοῦ, ὅτι δὲν ἔχει χρήματα γιὰ τὶς συντάξεις, πρέπει νὰ γνώριζαν ὅτι ἔβαζαν νάρκη στὴν λειτουργία τῆς ἀγορᾶς καὶ στὴν ἐμπιστοσύνη τῆς οἰκονομίας∙ ἂν δὲν τὸ γνώριζαν εἶναι ἀκόμη χειρότερο, διότι αὐτὰ τὰ μαθαίνουν οἱ μικροὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ οἱ πρωτοετεῖς φοιτητὲς Οἰκονομικῶν∙ δὲν ὑπάρχει πλέον δικαιολογία, παρὰ μία, φεύγουν τὸ ταχύτερο δυνατόν, διότι διαφορετικὰ δὲν ἀποκαθίσταται ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν ἀγορὰ καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη εἶναι τὸ ἅπαν τῆς οἰκονομίας. Οἱ δικαιολογίες, «παραπλανήθηκα», εἶναι γιὰ τὰ μαθητικὰ συμβούλια καὶ ὄχι γιὰ πρωθυπουργό∙ ἄλλωστε καὶ οἱ ἀποκρατικοποιήσεις προχωροῦν μὲ βῆμα σημειωτόν, διότι δὲν τολμάει ὁ Ναπολεοντίσκος νὰ ἐλέγξει τὶς συνιστῶσες καὶ περισσότερο τὶς πανίσχυρες συντεχνιακές, μὲ τὶς ρίζες τους στὸ βαθὺ ΠΑΣΟΚ. Ἡ ἀγανάκτηση τοῦ κόσμου ἐξελίσσεται σὲ ἔκρηξη, διότι κανένας δὲν πιστεύει ὅτι θὰ πληρωθοῦν οἱ συντάξεις τὴν ἄλλη ἑβδομάδα, ὅταν σὲ πολλὲς δημόσιες ὑπηρεσίες πληρώνονται μὲ καθυστέρηση οἱ μισθοὶ καὶ στὸν ἰδιωτικὸ τομέα εἶναι τυχεροὶ ὅσοι παίρνουν ἔναντι, οἱ ἄλλοι περιμένουν…

Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση εἶναι τὸ χειρότερο∙ ἡ χαρὰ τῆς νίκης κράτησε μόλις λίγες ἑβδομάδες στὴν Εὐρώπη καὶ τὰ φιλικὰ κόμματα καταβαραθρώνονται, ὅπως οἱ PODEMOS τῆς Ἱσπανίας, ποὺ ἀποκηρύσσουν πλέον μετὰ βδελυγμίας, μπὰς καὶ διασωθοῦν, τὸν ΣΥΡΙΖΑ. Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι ὅτι τὴν ἀπομόνωση τὴν πληρώνει ἡ χώρα καὶ μάλιστα μὲ ἄσχημο τρόπο∙ μᾶς ἀπομένει μόνο ἡ ἐπικάλυψη τῆς Εὐρώπης καὶ δὴ τῆς Εὐρωζώνης, διαφορετικὰ θὰ ὁδηγούμασταν καὶ σὲ ἐθνικὴ καταστροφή, πέραν τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς διαλύσεως. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἤδη μετὰ δυσκολίας ἀνέχονται τὸν πρωθυπουργό, ὅπως ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, στὴν ὁποία καταφεύγει συνέχεια γιὰ βοήθεια∙ δὲν εἶναι τόσο τὸ ὅτι τὴν καθύβριζε χυδαιότατα ὡς ἀντιπολίτευση, αὐτὸ τὸ προσπερνάει, ἀλλὰ τὸ ὅτι δὲν καταλαβαίνει τὴν διπλωματική της γλῶσσα. Ὅταν ἡ καγκελάριος ὑπογραμμίζει ὅτι, πρέπει πρῶτα νὰ γίνει ἡ ἀξιολόγηση καὶ μετὰ νὰ συζητήσουν, ἐννοεῖ ὅτι δὲν τῆς ἐπιτρέπεται ἀπ’ τοὺς εὐρωπαϊκοὺς κανονισμοὺς νὰ παρέμβει πρίν, διότι διαφορετικὰ ἡ κάθε χώρα μὲ προβλήματα θὰ ζητοῦσε τὴν παρέμβασή της∙ παρενέβη τὸν Νοέμβριο τοῦ 2012, ἀλλὰ ὅταν εἶχε γίνει ἡ ἀξιολόγηση καὶ ἐμεῖς εἴχαμε ἐκπληρώσει ὅλες τὶς προϋποθέσεις. Τὸ ἀντίστοιχο γίνεται, καὶ ἀκόμη χειρότερα, μὲ τὸν Ἀμερικανὸ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν∙ μόνο συμβουλὲς δύναται δῶσαι καὶ αὐτὲς πολὺ διακριτικά, διότι οἱ ἄλλοι ἐνοχλοῦνται.

Ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ὕφεση καὶ ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς ἕνα πρᾶγμα θυμίζουν στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους τὸ τί ἔχασαν μὲ τὶς ἐκλογὲς καὶ τί χάνουν μὲ τὴν συνεχιζόμενη πολιτικὴ ἀβεβαιότητα∙ ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς ψήφισε σὲ μικρὸ ποσοστὸ ΣΥΡΙΖΑ, ἂν καὶ τώρα αὐτοὶ εἶναι οἱ πιὸ μανιακοὶ κατὰ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ σὲ μεγαλύτερο ποσοστὸ ψήφισαν οἱ συνταξιοῦχοι καὶ οἱ κρατικοδίαιτοι. Αὐτοὶ δὲν ἀπογοητεύθηκαν ἀπ’ τὶς πρῶτες βδομάδες, ὅπως οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς∙ μετὰ ὅμως τὶς καθυστερήσεις στὶς πληρωμὲς τῶν συντάξεων, τὶς ἐλλείψεις στὰ νοσοκομεῖα, ὅπου οὔτε γάζες καὶ φρυγανιὲς δὲν ὑπάρχουν, καὶ τὸν θάνατο πολλῶν φίλων τους, διότι τοὺς διώχνουν ἀπ’ τὶς κλινικές, τοὺς ἔχει πιάσει πανικός. Αὐτοὶ ὅλοι θυμοῦνται τώρα τὸ τί ἔχασαν ἀπ’ τὴν περιπέτεια τῶν ἐκλογῶν, ἀλλὰ καὶ βλέπουν μὲ τρόμο τὴν ἀβεβαιότητα τῆς αὐριανῆς ἡμέρας∙ ἐὰν μείνουν γιὰ πολὺ στὴν ἐξουσία, τὸ τί ἄλλο χειρότερο μποροῦν νὰ περιμένουν, «ἂν ὑπάρχει χειρότερο», λένε στὶς μεταξύ τους ἐξομολογήσεις. Αὐτὰ τὰ στρώματα ἀντιδροῦν ὡς θρυαλλίς στὶς κοινωνικὲς διεργασίες∙ ἡ προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς δὲν ἔχει πλέον ἀπήχηση, ὅταν ἀκούει ὁ κόσμος πολλοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτές, ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἀκροδεξιᾶς, ὅτι θὰ καταψηφίσουν τὴν συμφωνία στὴν Βουλή. Καὶ μόνο οἱ δηλώσεις καλλιεργοῦν τὸ πολιτικὸ κλίμα τῆς διαλύσεως καὶ εἶναι δύσκολο πολὺ στὸν καθένα τους νὰ ἀλλάξει ἔπειτα στὴν ψηφοφορία.