Σὲ πεδίο ἀνοικτῶν πλέον συγκρούσεων μετατρέπεται ὁ ΣΥΡΙΖΑ, καθὼς θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι κλείνει ἡ συμφωνία, χωρὶς καμμία προεκλογικὴ δέσμευση ἐκπληρώνεσθαι∙ οἱ τάσεις στὴν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμαδα, μὲ προέκταση στὰ κομματικὰ στελέχη, ὅπως διαμορφώνεται ἀλλὰ καὶ ἀλλάζει συνέχεια, εἶναι πέντε: οἱ προεδρικοί, μᾶλλον οἱ περισσότεροι, ἡ ἀριστερὴ πλατφόρμα δεύτερη, οἱ πασοκογενεῖς τρίτη, μὲ διασυνδέσεις στὸν κρατικὸ μηχανισμό, ἡ ὑστερικὴ τέταρτη, καὶ οἱ ἀναρχοαυτόνομοι, χωρὶς συγκεκριμένη συγκρότηση. Φυσικὰ ὅλα εἶναι ρευστά, ὅπως συμβαίνει στοὺς βουλευτές, ἀλλὰ παραμένουν οἱ ὁμηρικοὶ καυγάδες, μὲ κοσμητικὰ ἐπίθετα ἐν ἀφθονίᾳ νὰ τονώνουν τὰ νεῦρα ὅσων εἶναι σχετικὰ ἤρεμοι∙ ἡ κυβέρνηση φαίνεται ὅτι ἔχει κάποια ἐνημέρωση γιὰ τὰ διαδραματιζόμενα, διότι στὸν ἀκροδεξιὸ συνεταῖρο της τὰ πράγματα εἶναι χειρότερα. Ἡ ὀργὴ τοῦ κόσμου ἀπ’ τὴν νέα ἐξαθλίωση, χειρότερη ἀπ’ τὴν προηγούμενη, τοὺς καθορίζει∙ κανένας βουλευτὴς δὲν θέλει νὰ χαρακτηρισθεῖ μνημονιακός. Ὡς διέξοδο ἀποχαρακτηρισμοῦ βλέπουν μόνο τὴν καταψήφιση.