Ὁ πρωθυπουργὸς ἀνέλαβε προσωπικὰ τὸ βάρος τῆς συμφωνίας μὲ τοὺς δανειστές, ἀλλὰ χωρὶς τὴν ἐξασφάλιση συνοχῆς στὸ ἐσωτερικὸ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργία ἐκρηκτικῆς πολιτικῆς δυναμικῆς∙ οἱ ἔγκυροι πολιτικοὶ ἀναλυτὲς θεωροῦν πολὺ δύσκολη τὴν ὑπερψήφιση τῆς συμφωνίας, ἀνεβάζοντας σὲ ἀρκετὲς δεκάδες βουλευτῶν τὴν διαρροή, ὁπότε χάνεται ἡ δεδηλωμένη. Τὸ πιθανώτερο εἶναι ὅτι ἡ συμφωνία θὰ ψηφισθεῖ ἀπ’ τὰ εὐρωπαϊκὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ πρόεδροι τῶν ὁποίων βρίσκονται στὶς Βρυξέλλες ὅπου θὰ ἔχουν συναντήσεις μὲ πολλοὺς ἡγέτες, ὅπως ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ∙ ἡ κινητικότης τῶν βουλευτῶν κλιμακώνεται καὶ πολλοὶ στὴν κυβερνητικὴ παράταξη ἀναζητοῦν τρόπους ἐπιστροφῆς στὴν ἀντιμνημονιακή τους συνθηματολογία, διότι βλέπουν ὅτι ἡ πρωτοφανὴς φοροκαταιγίδα θὰ ἐκτινάξει στὰ ὕψη τὴν ἀγανάκτηση τοῦ κόσμου. Ἡ ἀδικαιολόγητη πεντάμηνη καθυστέρηση εἶναι ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τῶν ἀριστεροῦ προσωπείου βουλευτῶν.