Ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς ἀπευθύνει κραυγὴ ἀγωνίας πρὸς τὴν κυβέρνηση, γιὰ ἐσπευσμένη συνεννόηση μὲ τοὺς ἑταίρους, διότι ἀπειλεῖται μὲ καταστροφὴ ἡ οἰκονομία καὶ περισσότερο ὁ ἰδιωτικὸς τομέας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατακόρυφη πτώση τῶν δημοσίων ἐσόδων, μὲ τὴν λειτουργία τοῦ φαύλου κύκλου τῆς οἰκονομίας. Ἡ διεθνὴς ἐμπειρία δείχνει, ὅτι, ὅταν κλείσουν οἱ τράπεζες, ἔστω καὶ γιὰ λίγες μέρες, τότε χρειάζονται μῆνες ἢ καὶ χρόνια γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ὁμαλότητος∙ ἡ κατάσταση μπορεῖ νὰ ἐξομαλυνθεῖ σὲ λιγώτερο χρόνο, μόνο ἐὰν συμφωνήσουμε μὲ τὴν Εὐρωζώνη καὶ παρέμβει αὐτομάτως ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα. Ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ἡ συμμορία του δὲν γνώριζαν ἴσως τὶς συνέπειες, ἀλλὰ οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες τὸ ἔχουν ἐπισημάνει∙ δηλαδή, ἐπιδιώκει διπλασιασμὸ τῆς ἀνεργίας καὶ πλήρη κοινωνικὴ ἐξαθλίωση.