Ἡ ἀπάντηση τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, στὴν προσφώνηση τοῦ πρωθυπουργοῦ κατὰ τὴν προχθεσινὴ συνάντησή τους, ἦταν σαφὲστατη προειδοποίηση, ὅτι ἡ θέση τῆς Ἑλλάδος εἶναι μέσα στὴν Εὐρωζώνη ὡς ἀναπόσπαστο μέρος της∙ μάλιστα ἐπικαλέσθηκε τὶς δηλώσεις τοῦ Μάρτιν Σοὺλτζ καὶ τοῦ Μανουὲλ Βάλλς, ὅτι ὑπάρχει χρόνος, ἔστω καὶ στὸ καὶ πέντε, γιὰ συμφωνία. Ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ κατάλαβε, ὅτι ναυάγησε τὸ σχέδιό του γιὰ λευκὴ ἐξουσιοδότηση ἀπ’ τὸν Πρόεδρο στοὺς χειρισμούς του∙ ἄλλωστε καὶ ὁ Βαγγέλης Μεϊμαράκης τὸν ἐπισκέφθηκε τὸ ἄλλο πρωὶ καὶ ὑπογράμμισε, ὅτι δὲν χωροῦν παλινωδίες καὶ παιχνίδια. Διακυβεύεται τὸ μέλλον τῆς χώρας, μὲ ἀπρόβλεπτη τὴν οἰκονομική, κοινωνική, ἀλλὰ καὶ ἐθνικὴ καταστροφή, ὁπότε ἡ σωτηρία τῆς πατρίδος εἶναι τὸ ὕψιστο καθῆκον τῶν ἀρχόντων, πολιτειακῆς καὶ πολιτικῆς ὑποστάσεως∙ οἱ ὑποσχέσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ δὲν πείθουν οὔτε τὸν ἑλληνικὸ λαὸ οὔτε τοὺς ἑταίρους. Εἶναι ἀπαραίτητες πρόσθετες ἐγγυήσεις ὅλων τῶν πολιτικῶν δυνάμεων.