Κατὰ τὴν περίοδο τῶν τριάκοντα τυράννων πλέον τῶν ἡμίσεων Ἀθηναίων ἐγκατέλειψαν τὴν πόλη∙ πήγαιναν πρόσφυγες ὅπου τοὺς δέχονταν. «Λακεδαιμόνιοι δὲ ταπεινὴν τὴν πόλιν τῶν Ἀθηναίων ὁρῶντες, οὐδὲποτε ἰσχῦσαι βουλόμενοι τοὺς Ἀθηναίους, ἔχαιρον». Οἱ Λακεδαιμόνιοι βλέποντες ἐξουθενωμένη τὴν πόλη τῶν Ἀθηναίων, διότι ἤθελαν ποτὲ νὰ μὴν γίνουν ἰσχυροὶ οἱ Ἀθηναῖοι, χαίρονταν. «Ἐψηφίσαντο γὰρ τοὺς Ἀθηναίους φυγάδας ἀγωγίμους τοῖς τριάκοντα εἶναι, τὸν δὲ κωλύσοντα πέντε ταλάντοις ἔνοχον εἶναι»∙ καὶ νομοθέτησαν τοὺς Ἀθηναίους φυγάδες νὰ τοὺς παραδίδουν στοὺς τριάκοντα, καὶ ὅποιος τὸ ἐμποδίζει νὰ κρίνεται ἔνοχος πέντε ταλάντων. «Αἱ μὲν ἄλλαι πόλεις καταπεπληγμέναι ὑπήκουον»∙ οἱ ἄλλες πόλεις καταφοβισμένες ὑπήκουον. «Ἀργεῖοι δὲ πρῶτοι, μισοῦντες τὴν Λακεδαιμονίων ὠμότητα, ὑπεδέχοντο φιλανθρώπως»∙ οἱ δὲ Ἀργεῖοι πρῶτοι, ἐπειδὴ μισοῦσαν τοὺς Λακεδαιμονίους, τοὺς φυγάδας ὑποδέχονταν φιλανθρώπως. «Θηβαῖοι δὲ ἐψηφίσαντο ὑπάρχειν πρόστιμον τῷ φυγάδα μὴ βοηθήσαντι»∙ καὶ οἱ νομοθέτησαν ἐπιβάλλειν πρόστιμο σὲ ὅποιον δὲν βοηθάει τὸν τυχόντα φυγάδα.