Ἡ ἀπότομη περικοπὴ τῶν συντάξεων καὶ αὔξηση τῆς φορολογίας γίνεται, ἐπειδὴ ἠ κυβέρνηση δὲν ἔχει κἂν στὸ μυαλό της τὴν ἔννοια τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης, ὡς καθοριστικοῦ παράγοντος γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση∙ αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπ’ τὸ ὅτι διατηρεῖ στὴν θέση τους ὑπουργοὺς μὲ ἑκατομμύρια εὐρὼ λογαριασμοὺς στὸ ἐξωτερικὸ ἢ ἐργολαβικὲς ἑταιρεῖες καὶ μάλιστα χωρὶς τὴν δήλωσή τους στὸ «πόθεν ἔσχες». Συμβαίνει δὲ οἱ ὑπουργοὶ αὐτοὶ νὰ εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν ἀναπτυξιακὴ πολιτική, καὶ νὰ περιμένουν ἀπὸ αὐτοὺς οἱ μικρομεσαῖοι καὶ οἱ ἀγρότες∙ ἡ ἀτολμία τοῦ πρωθυπουργοῦ, γιὰ τὴν ἄμεση ἀπόλυσή τους, ἑρμηνεύεται μὲ ἕναν λόγο μόνο∙ κάπου τὸν κρατᾶνε στὰ χέρια τους.