Ἡ πορεία τῶν προσφύγων στὶς χῶρες τῆς Βαλκανικῆς προσλαμβάνει τραγικὲς διαστάσεις, μὲ τὰ σύνορα νὰ ἀνοιγοκλείνουν καὶ χιλιάδες ἄνθρωποι, γυναικόπαιδα οἱ περισσότεροι, νὰ συνωθοῦνται κάτω ἀπὸ βροχὲς καὶ χιονοπτώσεις∙ ἡ Κροατία καὶ ἡ Σλοβενία τηροῦν πλέον σκληρὴ στάση, μὲ τὴν προσφυγὴ καὶ στὸν στρατὸ ὡς ἔσχατο μέσο. Ἡ Εὐρώπη δοκιμάζεται μὲ τὸν χειρότερο τρόπο μετὰ τὸν πόλεμο∙ ὅπως καὶ τότε ἑκατομμύρια ἄνθρωποι μετακινοῦνταν ἀπὸ χώρα σὲ χώρα νηστικοὶ καὶ ρακένδυτοι ἔτσι καὶ τώρα∙ ἡ αἰτία τοῦ κακοῦ εἶναι ὁ πόλεμος στὴν Συρία καὶ ἡ ὀργάνωση καὶ χρηματοδότηση ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανοὺς τῶν ἰσλαμικῶν ὀργανώσεων, οἱ ὁποῖες ὅμως ἐστράφησαν ἐναντίον τους περισσότερο, μόλις πάτησαν στὸ ἔδαφος, καὶ λιγώτερο κατὰ τοῦ Μπασὲρ Ἀσσὰντ ὡς ἐχθροῦ τους. Τώρα διαπιστώνουν στὴν Οὐάσιγκτον τὸ λάθος τους, ἀλλὰ δυσκολεύονται πλέον νὰ τὸ ὁμολογήσουν, διότι ἑρμηνεύεται ὡς σαφὴς ἀναγνώριση τοῦ τέλους τῆς κοσμοκρατορίας τους.