Ὡς προεκτάσεις τῆς εἰσβολῆς στὸ Ἰρὰκ τὸ 2003 θεωρεῖ τὴν ἐμφάνιση τοῦ χαλιφάτου ὁ Τόνυ Μπλαίρ, σὲ μιὰ ὁμολογία ἐγκληματικοῦ λάθους∙ ὁ τότε Βρεταννὸς πρωθυπουργὸς εἶχε συμφωνήσει μὲ τὸν Τζὼρτζ Μποὺς γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Σαντὰμ Χουσσεΐν, μὲ ψεύτικα στοιχεῖα, ὅτι διαθέτει ὅπλα μαζικῆς κιαταστροφῆς, τὰ ὁποῖα καὶ ποτὲ δὲν βρέθηκαν∙ ἐὰν διαφωνοῦσε τότε, ὅπως ἔκαναν ἡ Γαλλία καὶ ἡ Γερμανία, δὲν γινόταν ἡ εἰσβολὴ καὶ δὲν θὰ ἐμφανιζόταν ἡ ἀναζωπύρωση τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ καὶ τοῦ μίσους, ὡς ἀπόρροια τῶν τρομερῶν καταστροφῶν τοῦ πολέμου. Ἡ προέκταση τῆς ἐξεγέρσεως τῶν Ἀράβων ὁδήγησε στὸν θρησκευτικὸ πόλεμο τῶν ἡμερῶν μας καὶ στὴν ἐπέκτασή του στὴν Συρία∙ κάτι παρόμοιο ἔγινε καὶ πρὶν ἀπὸ πέντε χρόνια στὴν Λιβύη, μὲ τὰ ἴδια ἀποτελέσματα.