Ἡ ἐπίθεση στὴν γαλλικὴ πρεσβεία καὶ ἡ μετάθεση τοῦ χώρου ὁμιλίας τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα στὸ Ἵδρυμα Νιάρχου ἀπέδειξαν τὴν ἀπόλυτη ἐξάρτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπ’ τὶς τρομοκρατικὲς ὀργανώσεις∙ ἀναγνώρισε, ὅτι οἱ τρομοκράτες εἶναι πάνω ἀπ’ αὐτὸν καὶ ἐλέγχουν τὰ πράγματα, ὁπότε αὐτοὶ ἐπέβαλαν καὶ τοὺς παραχώρησε τὸ Πολυτεχνεῖο καὶ τὰ Ἐξάρχεια, ἀλλὰ ὅλο καὶ ἐπεκτείνουν τὸν χῶρο τους. Παρόμοια ἔμπρακτη ὁμολογία ἐξαρτήσεως πρωθυπουργοῦ ἀπὸ παρακρατικοὺς μηχανισμοὺς σὲ ἐλάχιστες περιπτώσεις στὴν ἱστορία συμβαίνουν∙ τὸ ἑπόμενο βῆμα εἶναι νὰ μπαινοβγαίνουν στὴν Βουλὴ οἱ τρομοκράτες καὶ στὸ Μέγαρο Μαξίμου καὶ νὰ ἐπιβάλουν τὶς ἀπόψεις του, ἂν καὶ ἤδη τὶς ὑπαγορεύουν στὴν κυβέρνηση, ἀφοῦ εἰσέρχονται σὲ ὅποια ὑπηρεσία θέλουν μέρα μεσημέρι.