Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου προκαλεῖ τὴν ἀναβολὴ τῶν πολιτικῶν ἀντεγκλήσεων, ὡς εἴθισται, ἂν καὶ δὲν ἐξέλειψαν παντελῶς∙ ἔστω κι ἂν μᾶς θυμήθηκε κατόπιν ἑορτῆς -κάτι εἶναι κι αὐτό, ἀλλὰ ἐμεῖς ἂν δὲν τοῦ κρατᾶμε κακία-, γιὰ ὅσα εἶχε ὑποσχεθεῖ προεκλογικὰ καὶ περισσότερο, πρὶν ἀπ’ τὴν πρώτη του ἐκλογή, μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ Ἑλληνοαμερικανοὶ νὰ μεταπεισθοῦν καὶ νὰ ἀφήσουν τὸ παραδοσιακό τους Ρεπουπλικανικὸ κόμμα καὶ νὰ τοῦ προσφέρουν τὴν προεδρία. Ἀλλὰ αὐτὰ ἔτσι γίνονται στὴν πολιτικὴ καὶ περισσότερο στὶς διεθνεῖς σχέσεις∙ στὰ ἐσωτερικὰ γίνονται χειρότερα, καθὼς ὅλοι μας θυμούμαστε γιὰ τὶς διαμαρτυρίες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὴν Ἀθήνα ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, μὲ ἐλάχιστα μέτρα σέ σύγκριση μὲ τὰ τωρινά. Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἀναχωρεῖ αὔριο καὶ ἐμεῖς θὰ ἐπανέλθουμε στὴν κοινωνική μας ἐξαθλίωση καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος στὸ ἄγχος του καὶ στὸν παροξυσμό του γιὰ τὴν πολιτικὴ ἐπιβίωσή του…