Οἱ δανειστὲς σκληραίνουν τὴν στάση τους καὶ ἐπιμένουν στὴν ἄμεση ἐφαρμογὴ ὅλων τῶν μέτρων, μείωση συντάξεων καὶ ἀφορολογήτου, αὔξηση ὁρίου ἀπολύσεων, ἀλλὰ καὶ φορολόγηση τῶν κατωτάτων εἰσοδημάτων μὲ 44%∙ ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ τακτική τους δὲν ἀλλάζει καὶ εἶναι τρισχειρότερη ἀπὸ ἐκείνη κατὰ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ πρὸ διετίας. Τελειώνουν μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο, αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα. Ἄλλωστε τὸ Βερολίνο δίνει τὸν τόνο καὶ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, μὲ τὴν ἐπίσκεψή του ἐκεῖ, προβαίνει στὴν ἐπίσημη ἀναγνώριση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ὡς ἡγέτου τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ δυτικοῦ κόσμου∙ φρόντισε μάλιστα νὰ πλέξει τὸ ἐγκώμιο τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης στὴν ὁμιλία του στὸ Ἵδρυμα Νιάρχου, ὅπως δὲν ἔχει κάνει κανένας ἄλλος Ἀμερικανὸς ἐπίσημος, ἐνῶ ἡ ἀνεπίσημη προπαγάνδα τους προέβλεπε τρεῖς φορὲς τὴν ἡμέρα τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ τὴν πολιτικὴ ἐξαφάνιση τῆς καγκελαρίου. Στοῦ Μαξίμου δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ αὐτὲς τὶς ριζικὲς ἀλλαγές.