Στὴν μάχη τοῦ Μαραθῶνος ἀναφέρεται στὴν συνέχεια ὁ Ἰσοκράτης, τὴν πρώτη μεγάλη νίκη τῶν Ἀθηναίων κατὰ τῶν Περσῶν∙ οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες δὲν εἶχαν ἀντιληφθεῖ τὴν ἔκταση τοῦ κινδύνου καὶ δὲν κινητοποιήθηκαν ἀμέσως οἱ Σπάρτιᾶτες, ἀλλὰ μόνο οἱ Πλαταιεῖς ἔσπευσαν εἰς βοήθειαν. «Ἐπεδείξαντο δὲ τὰς αὑτῶν ἀρετὰς πρῶτον μὲν ἐν τοῖς ὑπὸ Δαρείου πεμφθεῖσιν»∙ ἐπέδειξαν δὲ τὶς ἀρετές τους πρῶτα ἐναντίον τῶν ἀποσταλέντων ἀπ’ τὸν Δαρεῖο. «Ἀποβάντων γὰρ εἰς τὴν Ἀττικὴν οἱ μὲν οὐ περιέμειναν τοὺς συμμάχους»∙ ὅταν ἀποβιβάσθηκαν οἱ Πέρσες στὴν Ἀττικὴ οἱ Ἀθηναῖοι δὲν περίμεναν τοὺς συμμάχους. «Ἀλλὰ τὸν κοινὸν πόλεμον ἴδιον ποιησάμενοι»∙ ἀλλὰ ἀφοῦ ἀποδέχθηκαν τὸν κοινὸ πόλεμο ὡς δικό τους. «Πρὸς τοὺς ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος καταφρονήσαντες ἀπήντων τὴν οἰκείαν δύναμιν ἔχοντες»∙ πρὸς ἅπαντες τοὺς ἄλλους Ἕλληνες φέρθηκαν περιφρονητικὰ καὶ ἀπάντησαν μὲ τὶς δικές τους δυνάμεις. Οἱ Σπαρτιᾶτες ἔφθασαν στὴν Ἀθήνα μετὰ τὴν μάχη.