Στὴν μάχη τοῦ Μαραθῶνος ἀντεπαρετάχθησαν οἱ δέκα χιλιάδες Ἀθηναῖοι πρὸς πολλὲς ἑκατοντάδες χιλιάδες Πέρσες, μὲ τὴν βοήθεια χιλίων Πλαταιῶν∙ τὴν θεωροῦσαν ὡς τὴν μεγαλύτερη νίκη τῆς ἱστορίας τους. «Ὀλίγοι πρὸς πολλὰς μυριάδας, ὥσπερ ἐν ἀλλοτρίαις ψυχαῖς μέλλοντες κινδυνεύειν»∙ ὀλίγοι πρὸς πολλὲς μυριάδες, ἔδειχναν ὅτι διακινδύνευαν σὰν νὰ εἶχαν ξένες ψυχές. «Οἱ δ’ οὐκ ἔφθησαν πυθόμενοι τὸν περὶ τὴν Ἀττικὴν πόλεμον, καὶ πάντων τῶν ἄλλων ἀμελήσαντες ἧκον ἡμῖν ἀμυνοῦντες»∙ καὶ δὲν ὀλιγώρησαν σὲ συζητήσεις γιὰ τὸν πόλεμο στὴν Ἀττική, καὶ ἀφοῦ ἄφησαν κάθε τι ἄλλο ἔτρεξαν γιὰ τὴν ἄμυνα τῶν Ἀθηνῶν. «Τοσαύτην ποιησάμενοι σπουδὴν ὅσην περ ἂν τῆς αὑτῶν χώρας πορθουμένης»∙ τόσην ἐπέδειξαν σπουδὴν ὅση χρειαζόταν γιατὶ φοβόντουσαν τὴν ἅλωση τῆς ἴδιας τῆς χώρας τους. Ὅσοι Πέρσες διασώθηκαν ἀπ’ τὸν Μαραθῶνα ἔπλευσαν στὸν Σαρωνικό, διότι πίστευαν ὅτι ἦταν ἀνοχύρωτη ἡ πόλη, ἀλλὰ οἱ Ἀθηναῖοι ἔτρεξαν στὸ Κυνόσαργες.