Ἡ ἀναγγελία τῆς διεκδικήσεως τετάρτης θητείας ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ χαρακτηρίζεται ἀπ’ τὸν ἔγκυρο τύπο, ὡς εὐθεῖα ἀνταπόκριση πρὸς τὴν ἐπιθυμία τῶν Εὐρωπαίων∙ ἡ Εὐρωζώνη παραμένει τὸ μοναδικὸ ὀχυρὸ ἀμύνης τῆς γηραιᾶς ἠπείρου, μὲ τὴν ἐπιτυχία τοῦ εὐρὼ καὶ τὴν ἀποδοχή του διεθνῶς, ὁπότε θεωρεῖται ἀπαραίτητη ἡ ἐνίσχυσή του μὲ τὴν πολιτικὴ ἕνωση καὶ ἡ θωράκιση τῆς τελευταίας μὲ τὴν πολιτικὴ ἑνιαίας ἀμύνης. Ὅσο μάλιστα τὸ ΝΑΤΟ ὑφίσταται τὶς ἐπιπλοκὲς τῶν πολιτικῶν ἀλλαγῶν στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, τόσο περισσότερο ἀναζητεῖται στὴν γηραιὰ ἤπειρο ἡ σταθερὰ τῆς πολιτικῆς της ζωῆς καὶ αὐτὴ προσφέρεται μόνο μὲ τὴν ἐγγυηση τῆς Γερμανίας, ὡς τοῦ ἀκρογωνιαίου λίθου τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως, μὲ συμπλήρωμα τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα καὶ τὴν ἐνίσχυσή του ἀπ’ τοὺς ἄλλους ἑταίρους∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὴν κρίσιμη περίοδο καὶ τὸν κίνδυνο τῶν ἀκραίων πολιτικῶν φαινομένων. Ἐπιζητοῦν τὴν ἐγγύηση τῶν ὡρίμων πολιτικῶν.