Καὶ πᾶσι ποιῆσαι φανερὸν

Οἱ Λακεδαιμόνιοι εἶχαν καταλάβει τὶς Θερμοπύλες, μὲ χίλιους ὁπλῖτες καὶ συμμάχους, καὶ οἱ Ἀθηναῖοι τὸ Ἀρτεμίσιον, μὲ ἑξῆντα τριήρεις, μετὰ τὴν κατάκτηση τῆς Θεσσαλίας ἀπ’ τοὺς Πέρσες∙ ἔδειχναν στὸν Ξέρξη ὅτι ἦταν διατεθειμένοι νὰ ἀμυνθοῦν, ἀλλὰ καὶ οἱ Σπαρτιάτες νὰ δείξουν ὅτι ἀγωνίζονται καὶ αὐτοὶ στὴν πρώτη γραμμὴ μαζί, ἔστω κι ἂν δὲν πρόλαβαν νὰ πολεμήσουν στὸν Μαραθῶνα∙ «Οἱ δ’ ἡμέτεροι μάλιστα μὲν βουλόμενοι διαφυλάξαι τὴν παροῦσαν δόξαν»∙ μάλιστα δὲ οἱ πρόγονοί μας ἤθελαν μὲν νὰ δείξουν ὅτι διαφυλάσσουν τὴν κεκτημένη δόξα τους. «Καὶ πᾶσι ποιῆσαι φανερὸν ὅτι καὶ τὸ πρότερον δι’ ἀρετὴν ἀλλ’ οὐ διὰ τύχην ἐνίκησαν»∙ καὶ νὰ καταστήσουν φρανερὸ σὲ ὅλους, ὅτι καὶ προηγουμένως στὸν Μαραθῶνα γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ ὄχι κατὰ τύχην ἐνίκησαν. Ἡ εὐγενὴς ἅμιλλα τῶν δύο πόλεων ἀποτελοῦσε παράδειγμα στὶς ἄλλες μικρότερες∙ ἔτσι δὲν ἐμήδισαν καὶ παρετάχθησαν ἀλληλέγγυες καὶ αὐτές.