Ἡ σημασία τῆς ψήφου στὴν Ἰταλία καὶ Αὐστρία ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα γιὰ τὴν χώρα μας, διότι ἀποκαλύπτει τὸν ρόλο τῶν ὑπογείων διασυνδέσεων μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους∙ οἱ κυβερνητικοὶ καὶ τὰ φερέφωνά τους προέβλεπαν τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης μὲ ἔκδηλη χαρά, ἂν ἔδιδαν «ὄχι» ἀμφότερες οἱ κάλπες. Τελικά, ἀπέτυχε ὁ ἀκροδεξιὸς στὴν Αὐστρία καὶ τὸ ὄχι στὴν Ἰταλία δὲν εἶχε καθόλου δραματικὲς ἐπιπτώσεις, πλὴν τῆς παραιτήσεως τοῦ πρωθυπουργοῦ της, ἐνῶ μεγάλο μέρος τῆς κεντροαριστερᾶς εἶχε στηρίξει τὸ ὄχι∙ ἡ Εὐρωζώνη ἐξέρχεται ἀπ’ τὴν δοκιμασία αὐτὴ ἰσχυρότερη καὶ μὲ κύριο πόλο συνοχῆς τὴν Γερμανία. Τὰ ἀποτελέσματα θεωροῦνται περισσότερο συντριβὴ τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων καὶ λιγώτερο διεργασίες τῶν ἐθνῶν∙ ὁ ἀντίκτυπος στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἄμεσος, μὲ τὴν ἐνίσχυση τῶν εὐρωπαϊκῶν δυνάμεων καὶ τὴν ἀπόρριψη τῶν ἀντιευρωπαϊστῶν κάθε μορφῆς. Ὁ μεγάλος ἡττημένος εἶναι ὁ Ναπολεοντίσκος, διότι ἐκφράζει τὴν ἀπόλυτη δουλικότητα στοὺς Ἀμερικανούς.