Ἡ ἐπίδειξις δυνάμεως τῶν παρακρατικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τῆς δολοφονίας τοῦ Ἀλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ἦταν προκλητικὴ καὶ ἡ ἀνοχὴ τῆς Ἀστυνομίας χειρότερη∙ οἱ κουκουλοφόροι μπροστὰ τοὺς ἀστυνομικοὺς πετοῦσαν μολότωφ καὶ πέτρες, ἐνῶ ξήλωναν τὰ πεζοδρόμια καὶ τὶς μαρμάρινες σκάλες καὶ χρησιμοποιοῦσαν τὰ θραύσματα ὡς ὅπλα. Τὸ βράδυ ἡ περιοχὴ τῶν Ἐξαρχείων ἦταν ἐμπόλεμη πόλη, μὲ τὶς χιλιάδες μολότωφ καὶ πέτρες, τὰ δακρυγόνα καὶ καπνογόνα καὶ τὶς ἀκτίνες λέηζερ ἀπ’ τὶς ταράτσες, ἐνῶ οἱ ἀκροβολισμοὶ Ἀστυνομικῶν καὶ παρακρατικῶν συνεχίζονταν ἐπὶ ὧρες∙ τὸ ἐρώτημα εἶναι, γιατὶ τὸ ὑπουργεῖο Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔλαβε ὅλα τὰ προληπτικὰ μέτρα πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἐπεισοδίων. Δύο ἑρμηνεῖες ὑπάρχουν, ἢ τὰ χρειάζεται ὡς ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης, ἢ εἶναι ἐξαρτώμενος τῶν παρακρατικῶν ὁ Ναπολεοντίσκος.