Ἡ ὠμὴ ὁμολογία τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ὅτι οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς δανειστὲς βρίσκονται σὲ ἀδιέξοδο, καὶ ἡ ἔμμεση ἔκκλησή του γιὰ συμπαράσταση τῆς ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι τὸ νέο στοιχεῖο τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς∙ οἱ διαφωνίες στὸ ἐσωτερικὸ τῆς κυβερνήσεως ὀξύνονται, ἐνῶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἑτοιμάζεται, γιὰ ἐξαγγελία παροχῶν αὔριο, ὡς προάγγελο μᾶλλον πολιτικῶν ἐξελίξεων. Δὲν εἶναι βέβαιο τὸ ἐὰν ἔκανε τὴν ὁμολογία ὁ ὑπουργὸς ὡς μέλος τῆς ὁμάδος τῶν 53 ἢ ἐὰν ἀναζητάει τὴν προσωπική του ἐπιβίωση∙ ὅπως καὶ νἄχει τὸ πρᾶγμα εἶναι ὁ μόνος ποῦ γνωρίζει ἄριστα τὸ τί γίνεται στὶς διαπραγματεύσεις, ὅσο κι ἂν ἔχει μπερδεμένες στὸ μυαλό του τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες τῆς χώρας μας, λόγῳ μαρξιστικῆς θολούρας, ἔχει πληρέστερη ἐνημέρωση καὶ ὁπωσδήποτε περισσότερες γνώσεις ἀπ’ τὸν πρόεδρό του. Ἡ παραφιλολογία μὲ ἀριθμοὺς ἀπέχει ἀπ’ τὴν πραγματικότητα, διότι κύριο εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία.