Σὲ κινήσεις ἀπελπισίας καταφεύγει ὁ Ναπολεοντίσκος, γνωρίζοντας ὅτι μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει σὲ μεγάλη καταστροφὴ τὴν χώρα, ἀλλὰ χωρὶς κανέναν δισταγμὸ ἐκ μέρους του∙ ἔχει πλήρη συναίσθηση ὅτι ἐξαφανίζεται πολιτικά, καθὼς οὔτε οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις δὲν μποροῦν νὰ ἀποκρύψουν τὴν κατάρρευσή του. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ δεύτερη ἐκδοχή, ἐκτὸς τοῦ φόβου γιὰ τὴν λογοδοσία του ἀπέναντι στὰ τόσα ἐγκλήματα ποὺ ἔχει διαπράξει εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, νὰ ὑπηρετεῖ καὶ τὶς συγεκριμένες ἐντολὲς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, ὅπως γίνεται μὲ τὰ ἀμερικανικὰ σχέδια γιὰ τὸ Κυπριακὸ ἢ τὴν ἀνοχὴ στὶς κινήσεις τῶν τρομοκρατῶν∙ αὐτὰ δυστυχῶς θὰ τὰ πληροφορηθοῦμε μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσή του κι ἐλπίζουμε νὰ μὴν εἶναι τραγικὲς οἱ ἐξελίξεις.