Οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν ἀποφασίσει νὰ δώσουν τὴν κρίσιμη μάχη μὲ τοὺς Πέρσες στὴν θάλασσα καὶ εἶχαν μεταφέρει τὶς οἰκογένειές τους στὴν Σαλαμῖνα∙ ὁ πόλεμος πλέον γινόταν στὴν πατρίδα τους, ἀφοῦ εἶχαν καταλάβει οἱ βάρβαροι τὴν πόλη τους. «Καὶ οὐδὲ ταῦτ’ ἀπέχρησεν αὐτοῖς, ἀλλὰ πρὸς χιλίας καὶ διακοσίας τριήρεις μόνοι διαναυμαχεῖν ἐμέλλησαν»∙ καὶ αὐτὰ δὲν τοὺς ἀπέτρεψαν ἀπ’ τὴν ἀπόφασή τους, ἀλλὰ μόνοι τους ἐναντίον χιλίων διακοσίων τριήρεων ἐμελετοῦσαν διαναυμαχεῖν. «Οἰ μὴν εἰάθησαν»∙ καὶ δὲν ἀφέθηκαν. «καταισχυθέντες γὰρ Πελοποννήσιοι τὴν ἀρετὴν αὐτῶν»∙ διότι καταισχύνθησαν οἱ Πελοποννήσιοι ἀπ’ τὴν ἀρετή τους. «Καὶ νομίσαντες προδιαφθαρέντων μὲν τῶν ἡμετέρων οὐδ’ αὐτοὶ σωθήσεσθαι»∙ καὶ πίστεψαν ὅτι ἐὰν καταστραφοῦν μὲν οἱ ἡμέτεροι οὔτ’ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι θὰ σωθοῦν. Εἶχαν ἀρχίσει οἱ Πελοποννήσιοι τὴν ὀχύρωση τοῦ Ἰσθμοῦ τῆς Κορίνθου∙ χάρις στὸ στρατήγημα τοῦ Θεμιστοκλέους, μὲ τὴν εἰδοποίηση τοῦ Ξέρξου, ἔγινε τελικὰ ἡ ναυμαχία στὴν Σαλαμῖνα.