Ἡ ἀποτυχία τοῦ ἀντιπερισπασμοῦ του, μὲ τὴν ἐξαγγελία τῶν παροχῶν, ὑποχρεώνει τὸν Ναπολεοντίσκο νὰ ἐπεξεργασθεῖ νέα σχέδια∙ βλέπει, καὶ τόσες νοητικὲς δυνατότητες ἔχει, ὅτι ὅλη τὴν χρονιὰ ὅ,τι εἶχε προτείνει καὶ προβάλλει μὲ τὴν ὑποτακτική του διαπλοκὴ γινόταν μπούμερανγκ ἐναντίον του. Ἔτσι κατέληξε στὴν τακτικὴ τῆς προσωπικῆς ἐπιθέσεως κατὰ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτὸ ἀπέτυχε, διότι ὁ κόσμος βλέπει τὴν διαφορὰ τῶν θέσεων καὶ τὴν σοβαρότητα καὶ ὑπευθυνοτητα τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας∙ ἄλλωστε, τὸ ἔχει ὑπογραμμίσει ἡ Πειραιῶς ὅτι στὶς χυδαιότητες δὲν θὰ ἀπαντάει. Ἔτσι δὲν ἔχουν ἀπομείνει πολλοὶ δρόμοι διαφυγῆς γιὰ τὸν πρωθυπουργό, ὁπότε ὑποχρεωτικὰ πάει σὲ ἐκλογές, διότι διαφορετικὰ θὰ ἐξαφανισθεῖ ἀπ’ τὴν Βουλή.