Ἡ τραγωδία τοῦ Βερολίνου, ἡ δολοφονία τοῦ Ρώσου πρεσβευτοῦ στὴν Ἄγκυρα καὶ οἱ τραυματισμοὶ στὴν Ζυρίχη θέτουν στὴν ἄμεση ἐπικαιρότητα εὐθέως πλέον τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἄμυνας τῆς Εὐρώπης∙ ἀπομένει γιὰ ἐφαρμογὴ ἡ ἀπόφαση τοῦ Εὐρωσυμβουλίου γιὰ ὀργάνωση ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἀνάγκη γιὰ ἐπίσπευσή της εἶναι πλέον ἐμφανέστατη καὶ ἀκολουθοῦν ρυθμίσεις γιὰ τὴν ὀχύρωση τῆς γηραιᾶς ἠπείρου ἀπ’ τὶς ἐπιθέσεις τῶν τρομοκρατῶν, μὲ πρῶτα βήματα τὴν περαιτέρω ἐνίσχυση τῶν μηχανισμῶν ἐλέγχου στὰ σύνορα, δηλαδὴ πρωτίστως στὰ νησιά μας∙ ὅταν οἱ τρομοκράτες ἐπιβεβαιώνεται ὅτι περνοῦν ἀπ’ τὸν βαλκανικὸ διάδρομο, ἔρχονται στὴν ἐπιφάνεια οἱ ἐπικρίσεις τῶν Εὐρωπαίων, καὶ οἱ δικές μας ἐπισημάνσεις , γιὰ τὴν ἀνοχὴ τῆς ἀριστερῆς κυβέρνησης, τόσο στὴν εἴσοδο ὅσο καὶ στὴν διαδρομὴ τῶν μεταναστῶν. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἀρχὴ Ἀσφαλείας ἐπισείει συνεχῶς τὸν κίνδυνο, γιὰ τὴν ἀπροθυμία τῶν Ἀθηνῶν σὲ οὐσιαστικὴ συνεργασία.