Οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ τὴν ἀποχώρηση τῶν Σπαρτιατῶν ἀπ’ τὴν ἡγεσία τῶν Ἑλλήνων, μετὰ καὶ τὴν προδοσία τοῦ Παυσανίου, ἀνέλαβον τὸν κατὰ θάλασσα ἀγῶνα, μὲ τὴν ἀθηναϊκὴ συμμαχία∙ οἱ καταχρήσεις τῆς ἐξουσίας πολλὲς καὶ γι’ αὐτὲς ἀπολογεῖται ὁ Ἰσοκράτης. «Μετὰ δὲ ταῦτ’ ἤδη τινὲς ἡμῶν κατηγοροῦσιν»∙ μετὰ δὲ τὸ τέλος τῶν Μηδικῶν πολέμων ἤδη μερικοὶ μᾶς κατηγοροῦν. «Ὡς ἐπειδὴ τὴν ἀρχὴν τῆς θαλάττης παρελάβομεν, καὶ πολλῶν κακῶν αἴτιοι τοῖς Ἕλλησι κατέστημεν»∙ μόλις λοιπὸν παραλάβαμεν τὴν ἡγεσία στὴν θάλασσα, καὶ γενήκαμε αἴτιοι πολλῶν κακῶν πρὸς τοὺς Ἕλληνες. «Καὶ τόν τε Μηλίων ἀνδραποδισμὸν καὶ τῶν Σκιωναίων ὄλεθρον ἐν τούτοις τοῖς λόγοις ἡμῖν προφέρουσιν»∙ καὶ τὸν ἐξανδραποδισμὸ τῶν Μηλίων καὶ τὴν ἐξόντωση τῶν Σκιωναίων μὲ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα μᾶς κατηγοροῦν. Οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν ἀναγνωρίσει τὰ ἐγκλήματά τους αὐτὰ καὶ εἶχαν προσπαθήσει ἐπανορθῶσαι∙ ἀκόμη καὶ ὁ Ἀλκιβιάδης εἶχε υἱοθετήσει μία Μηλία.