Ἡ πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶχε πιστέψει, ὅτι χάρις στὴν ὑποστήριξη τοῦ Προέδρου, μποροῦσε νὰ παραμείνει ἐπὶ μακρὸν στὴν θέση της∙ ἄλλωστε εἶχε ἐξυπηρετήσει μετὰ μεγίστης προθυμίας τὸν Ναπολεοντίσκο, ὅπως ὅλοι οἱ νεοφώτιστοι καὶ μάλιστα σὲ ὥριμη ἡλικία, καὶ θεωροῦσε εὔκολη τὴν ἀνταπόδοση πρὸς αὐτὴν ὡς ἐκδήλωση εὐγνωμοσύνης∙ ἔρχονται καὶ νέες ἐκλογές, πρὸ τῆς παρελεύσεως τοῦ δεκαοκταμήνου, ὁπότε, σκέφθηκε, θὰ τὴν χρειαζόταν καὶ πάλι τὸ Μέγαρο Μαξίμου, γιὰ τὴν ἀνάθεση τῆς πρωθυπουργίας, μὲ ὅλα τὰ ἐπακόλουθα… Νά, ὅμως ποὺ ἡ πρότασή της, γιὰ παράταση τῆς θητείας της, συνάντησε τρομερὲς ἀντιδράσεις στοὺς δικαστικούς, στοὺς δικηγόρους καὶ στοὺς συνταγματολόγους. Ὁ πρωθυπουργὸς ὑποχώρησε, ὅπως πάντα στὶς δύσκολες καταστάσεις, συνηθισμένα πράγματα…