Ἡ ἀπόρριψη ἀπ’ τὰ ἄλλα μικρὰ κόμματα τῶν παρασκηνιακῶν κρούσεων γιὰ συνεργασία, ἔστω καὶ ἄτυπη, ἔχει ἐνοχλήσει ἀφάνταστα τὴν κυβέρνηση, διότι δείχνει ὅτι διαψεύδονται οἱ τελευταῖες ἐλπίδες της γιὰ ἔλεγχο τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι καὶ Ἕνωση Κεντρώων ἀπορρίπτουν διαρρήδην τὶς σχετικὲς κρούσεις, ἐνῶ φαίνεται ὅτι τὴν ἄποψη αὐτὴ ἔχουν καὶ τὰ πρώην κορυφαῖα στελέχη τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόμματος. Διέξοδος δὲν διαγράφεται στὸν ὁρίζοντα, διότι ὅλοι δέχονται τὴν συνεργασία, ἀλλὰ μετεκλογικά, ὅταν καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ θὰ εἶναι μικρὸ κόμμα ἐπίσης καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος θὰ ἔχει ἀκολουθήσει τὴν μοῖρα του, μετὰ τὴν δαμόκλειο σπάθη τῆς λογοδοσίας∙ ἔτσι οἱ ἐκλογὲς γίνονται μονόδρομος, ἀλλὰ μὲ ἐντελῶς διαφορετικὸ τὸ πολιτικὸ τοπίο τὴν ἑπομένη. Πολλοὶ ὑποστηρίζουν, ἐπικαλούμενοι καὶ ἱστορικὰ παραδείγματα, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ βουλευτές του θὰ τὸν «ἐκτελέσουν», μὲ τὸν χειρότερο τρόπο∙ ἐπειδὴ θὰ διεξαχθοῦν μὲ σταυρό, θὰ εἶναι ἀρκετὰ ἀνεξάρτητοι.