Οἱ συζητήσεις μεταξὺ τῶν μεγάλων στὸ Συμπόσιο γιὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἀσφάλεια τοῦ Μονάχου ἀποτέλεσαν τὴν εὐκαιρία γιὰ τὴν πρώτη πολυμερῆ ἀνταλλαγὴ ἀπόψεων γιὰ τὰ διεθνῆ προβλήματα, μετὰ τὴν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων ἀπ’ τὸν Ντόναλντ Τράμπ. Οἱ Εὐρωπαῖοι παραμένουν ἐπιφυλακτικοὶ ὡς πρὸς τὶς πραγματικὲς προθέσεις του ἀπέναντί τους, ἀλλὰ οὔτε καὶ οἱ Ρῶσοι ἐμφανίσθηκαν εὐχαριστημένοι∙ ὅλοι ἀναμένουν τὴν πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς του ἡ ὁποία ὅμως δὲν εἶναι καθόλου σαφής. Πάντως ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἔκανε τὰ πρῶτα ἀνοίγματα πρὸς τὴν Μόσχα, μετὰ τὴν ἐπιβολὴ τῶν κυρώσεων λόγῳ τῆς προσαρτήσεως τῆς Κριμαίας πρὸ διετίας, ἐνῶ ἐμφανίσθηκε ἐνισχυμένος ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων, ὡς πρὸς τὴν ἑνιαία ἀμυντικὴ καὶ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Εὐρώπης. Στὸ ἐσωτερικό της, ἀκόμη καὶ ὁ Ὁλλανδὸς ἀκροδεξιὸς τηρεῖ ἀποστάσεις ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ πολιτική, διότι διαπιστώνει ὅτι δὲν ἔχει ἀπήχηση στὸν κόσμο∙ ἡ ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα χάνει τὴν αἴγλη της.