Οἱ συνθῆκες στὸ ἐσωτερικὸ τῶν πόλεων ἦταν φρικτές, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς σπαρτιατικῆς ἡγεμονίας, διότι εἶχε ἐπιβληθεῖ σὲ ὅλες ὀλιγαρχικὸ ἢ τυραννικὸ καθεστὼς καὶ ὅσοι πολῖτες ἀντιστέκονταν ἦταν ὑπὸ διωγμό∙ ἀλλὰ οἱ ἐξεγέρσεις τῶν πολιτῶν συνεχίζονταν καὶ τὰ καταπιεστικὰ μέτρα τῶν Λακεδαιμονίων καὶ τῶν ὀπαδῶν τους ἐπίσης. «Οἱ μὲν γὰρ τὸ μέλλον δεδίασιν, οἱ δ’ ἀεὶ κατιέναι προσδοκῶσιν»∙ διότι οἱ ὀλιγαρχικοὶ φοβοῦνται γιὰ τὸ μέλλον τους, ἐνῶ οἱ δημοκρατικοὶ προσδοκοῦν συνέχεια τὴν ἐπιστροφή τους. «Τοσοῦτον δ’ ἀπέχουσι τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς αὐτονομίας»∙ τόσο μακρυὰ δὲ βρίσκονται ἀπ’ τὴν ἄσκηση τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς αὐτονομίας. «Ὥσθ’ αἱ μὲν ὑπὸ τυράννοις εἰσί, τὰς δ’ ἁρμοσταὶ κατέχουσιν, ἔνιαι δ’ ἀνάστατοι γεγόνασι»∙ ὥστε οἱ μὲν ἐξουσιάζονται ἀπὸ τυράννους, ἄλλες δὲ τὶς κατέχουν διορισμένοι ἁρμοσταί, ἐνῶ μερικὲς ὑφίστανται ἐσωτερικὲς συγκρούσεις. Αὐτὴ ἦταν ἡ ζωὴ στὶς ἑλληνικὲς πόλεις καθ’ ὅλην τὴν σπαρτιατικὴν ἡγεμονίαν.