Σὲ ἄτακτες ὑποχωρήσεις ὑποχρεώνεται ἡ κυβέρνηση ἀπέναντι στοὺς δανειστές, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ὑπάρχει οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα∙ ὁ Ναπολεοντίσκος βλέπει ὅτι δὲν ἐλέγχει οὔτε τοὺς ὑπουργούς του, ἐνῶ τὸ κουαρτέτο ζητάει 3,6 δις εὐρὼ γιὰ ψήφιση μέτρα, καὶ χρέος καὶ ἀντισταθμιστικὰ βλέπουμε ἀπ’ τὸ τέλος τοῦ προγράμματος, ἐνῶ στὶς ἀποκρατικοποιήσεις τίθενται ὅλα τὰ προβλήματα, Ἑλληνικό, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΔΕΗ, στὰ ὁποῖα κορυφαῖοι ὑπουργοί του εἶχαν ἀντιταχθεῖ καὶ εἶχαν προβάλει μύριες καθυστερήσεις τὴν διετία. Οἱ δανειστὲς ὅμως δὲν ἀστειεύονται καὶ ζητοῦν ἐξηγήσεις, ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν Τράπεζα Ἀττικῆς καὶ γιὰ τὴν ὑπονόμευση τῶν μεγάλων ξένων ἐπενδύσεων, ὅπως τοῦ ἐμίρη τοῦ Κατάρ∙ ἡ ἀποδιάλυση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ ἀποβαίνει ἡ χειρότερη ἐξέλιξη, διότι δὲν διαθέτει ἀντιστάθμισμα πρὸς τὶς φυγόκεντρες δυνάμεις στὸ ἐσωτερικὸ τῆς κυβερνήσεως. Ὁ ἐξ Ἑκάλης ὑπουργὸς ἀπειλεῖ τοὺς πάντες, ἐὰν ὑποχωρήσουν στὴν ΔΕΗ καὶ τὸ Μαξίμου σιωπᾶ…