Στὴν σύγκριση τῆς Καλλιείου εἰρήνης καὶ τῆς Ἀνταλκιδείου ἐπιδίδεται ὁ Ἰσοκράτης δείχνοντας τὴν τεράστια διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο καὶ τὴν ὑποταγὴ τῶν Ἑλλήνων στοὺς Πέρσες ὑπὸ τῶν Σπαρτιατῶν∙ οἱ ἑλληνικὲς πόλεις εἶχαν καταλάβει τὴν διαφορά, ἀλλὰ εἶχαν συνηθίσει ὅμως στὴν ἀπραγμοσύνη καὶ στὴν ἀποφυγὴ ἀναλήψεως τῶν κινδύνων. «Μάλιστα δ’ ἄν τις συνίδοι τὸ μέγεθος τῆς μεταβολῆς»∙ μάλιστα δ’ ἂν κάποιος συνειδητοποιήσει τὴν ἔκταση τῆς μεταβολῆς. «Εἰ παραναγνοίη τὰς συνθήκας τάς τ’ ἐφ’ ἡμῶν γενομένας καὶ τὰς νῦν ἀναγεγραμμένας»∙ ἐὰν διαβάσει καλὰ τὶς συνθῆκες ποὺ εἴχαμε συνάψει ἐμεῖς καὶ ὅσες τώρα ὑπεγράφησαν. «Τότε γὰρ ἡμεῖς φανησόμεθα τὴν ἀρχὴ τοῦ βασιλέως ὁρίζοντες»∙ διότι τότε θὰ φανοῦμε ἐμεῖς ὅτι ὁρίζαμε τὰ ὅρια τῆς ἐξουσίας τοῦ βασιλέως. «Καὶ τοὺς φόρους ἐνίους τάττοντες καὶ κωλύοντες αὐτὸν τῇ θαλάττῃ χρῆσθαι»∙ καὶ τοὺς πολλοὺς φόρους θέτοντες καὶ παρεμποδίζοντες τὴν ἔξοδό του στὴν θάλασσα.