Οἱ κατάρες κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ ἐκστομίζονται πλέον μπροστά του ἀπ’ τὸν ἀγανακτισμένο κόσμο∙ ἡ γυναῖκα στὸ Διοικητήριο τῆς Θεσσαλονίκης, ὅταν φώναζε, «ζῆσε ἐσὺ μὲ 400 εὐρώ… νὰ ψοφήσεις… ψόφος», ἦταν σὲ κατάσταση ἀλλοφροσύνης∙ μιὰ ἄλλη δίπλα της κραύγαζε, «δὲν ἔχουμε νὰ φᾶμε, στὰ σκουπίδια ψάχνουμε». Ἡ πεῖνα ἔχει φθάσει στὸ ἀπροχώρητο στὰ κατώτερα στρώματα, δὲν ἔχουν οὔτε τὸ ψωμὶ τῆς ἡμέρας, ἐνῶ πολλοὶ ζοῦν ἀπ’ τὰ συσσίτια τῶν ἐκκλησιῶν∙ φθάσαμε κανονικὰ στὶς καταστάσεις τῆς Κατοχῆς καὶ μᾶλλον τὶς ξεπεράσαμε. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἄκουσε ὁπωσδήποτε τὶς κατάρες, ὅπως εἶδε καὶ τὶς συγκρούσεις μὲ τὴν Ἀστυνομία, ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαιο ὅτι κατάλαβε τὸ βαθύτερο νόημά τους, τὴν ἀπόγνωση τοῦ κόσμου…