Ἡ ὑποχρεώση τῶν ἑλληνικῶν πόλεων ἀκολουθεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους στοὺς πολέμους κατὰ τῶν ἐχθρῶν τους μετετράπη, μὲ τὴν σύναψη τῆς Ἀνταλκιδείου εἰρήνης, σὲ ἐξυπηρέτηση τῆς περσικῆς πολιτικῆς∙ οἱ σύμμαχοι συμμετεῖχαν στὶς ἐκστρατεῖες ὑποδουλώσεως ὅσων ἄλλων πόλεων ἐξεγείρονταν κατὰ τῆς ὑποταγῆς στὸν Μεγάλο βασιλέα. «Ὧν τίνας ἄλλους αἰτίους χρὴ νομίζειν ἢ Λακεδαιμονίους;» καὶ ποιοὺς ἄλλους πρέπει νὰ νομίζεις αἰτίους ἢ τοὺς Λακεδαιμονίους; «Οἳ τοσαύτην ἰσχὺν ἔχοντες περιορῶσι τοὺς μὲν αὑτῶν συμμάχους οὕτω δεινὰ πάσχοντας;» οἱ ὁποῖοι ἐνῶ διαθέτουν τόσο μεγάλη δύναμη περιορίζουν μὲν τοὺς συμμάχους τους εἰς τὸ ὑποφέρειν τόσα δεινά; «Τὸν δὲ βάρβαρον τῇ τῶν Ἑλλήνων ῥώμῃ τὴν ἀρχὴν τὴν αὑτοῦ κατασκευαζόμενον;» ὁ δὲ βάρβαρος μὲ τὴν δύναμη τῶν Ἑλλήνων ἐγκαθιστᾶν τὴν δική του ἐξουσία; Ἦταν γενικὴ ἡ κατακραυγὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ λίγα χρόνια μετὰ ἀναδύθηκε ἡ θηβαϊκὴ ἡγεμονία, γιὰ νὰ ἀκολουθήσει ἡ μακεδονικὴ ἐπιβολὴ ὡς μοναδικὴ λύση.