Στὴν διγλωσσία στρέφεται ἡ Τουρκία, στὶς σχέσεις της μὲ τὴν Εὐρώπη, μὲ σκοπὸ τὴν ἄμβλυνση τῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων ἀπ’ τὴν σύγκρουση μαζί της∙ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἀπειλεῖ τὴν Ὁλλανδία μὲ κυρώσεις, γιὰ τὴν ἀπέλαση δύο ὑπουργῶν του, ἀλλὰ καὶ μὲ καταγγελία τῆς εὐρωτουρκικῆς συμφωνίας γιὰ τοὺς πρόσφυγες, ἐνῶ ὁ ὑπουργὸς Εὐρωπαϊκῶν Ὑποθέσεων διαβεβαιώνει τοὺς ξένους ὅτι ἀπολαμβάνουν τῆς πλήρους προστασίας οἱ ἐπενδύσεις τους στὴν χώρα, ὅπως καὶ οἱ ὁλλανδικές, ἀλλὰ καὶ οἱ τουρίστες. Ἡ παρέμβασή του γίνεται, μετὰ τὴν μαζικὴ ἀκύρωση τουριστικῶν κρατήσεων καὶ τῶν καταστροφῶν στὸ ὁλλανδικὸ προξενεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως∙ οἱ διαβεβαιώσεις δὲν ἔπεισαν καὶ πολὺ τοὺς ξένους, ἐνῶ ἡ καταγγελία τῆς προσφυγικῆς συμφωνίας ἀποτελεῖ εὐθεῖα ἀπειλὴ κατὰ τῆς Ἑλλάδος πρωτίστως, διότι σημαίνει ἀνοιγμα τῶν συνόρων καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες στὰ νησιά. Ὁ φόβος τῆς ἀποτόμου ἐπιδεινώσεως τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως ἀποτελεῖ μᾶλλον τὸν μοναδικὸ ἀνασταλτικὸ παράγοντα.