Ἡ ἀπονέκρωση τῆς οἰκονομίας, μὲ τὴν ἔναρξη μάλιστα τῆς τουριστικῆς περιόδου μὲ πολλὲς δυσκολίες, λόγῳ ἐξαφανίσεως τῆς ρευστότητος, καὶ ἡ πίστη πλέον ὅλων, ὅτι δὲν μπορεῖ αὐτὴ ἡ κυβέρηση ἀποκαταστῆσαι τὴν ἐμπιστοσύνη, θεωροῦνται οἱ πραγματικὲς αἰτίες καθυστερήσεως τῆς ἀξιολογήσεως∙ φυσικὰ μετράει πάρα πολὺ καὶ ἡ ἀλλοπρόσαλλη κυβερνητικὴ τακτική, χωρὶς καμμία ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα. Οἱ προειδοποιήσεις τοῦ Γιάννη Στουρνάρα καὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων πολλαπλασιάζονται, ἐνῶ ἡ ἀνεργία, καὶ κατὰ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, διογκοῦται, οἱ τράπεζες ἔχουν παγώσει, καθὼς δὲν γίνεται τίποτε γιὰ τὴν θεσμικὴ ρύθμιση τῶν προβλημάτων διοικήσεως καὶ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν κόκκινων δανείων∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, πιστεύουν ὅλοι, ἢ φοβᾶται τοὺς πάντες, μετὰ τὴν δημοσκοπικὴ κατάρρευσή του, ἢ ἔχει τὶς ἐξαρτήσεις, ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόσπους, γιὰ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Ἀδυνατεῖ ὅμως νὰ τὶς ἐξυπηρετήσει, ὁπότε κερδίζει χρόνο, ἀναβάλλοντας τὴν προσωπικὴ ἐξαφάνισή του.