Ἡ νίκη τῶν Φιλελευθέρων στὶς ἐκλογὲς τῆς Ὁλλανδίας ἀποτελεῖ καμπὴ γιὰ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Εὐρωζώνη ἰδιαιτέρως∙ ὁ Μὰρκ Ροῦτε ἐξασφάλισε 33 ἕδρες, ἐνῶ ὁ ἀκροδεξιὸς ἀντίπαλός του μετὰ βίας 20 καὶ ἀκολουθοῦν κατὰ πόδας οἱ Χριστιανοδημοκράτες καὶ οἱ Δημοκρατικοὶ ἀπὸ 19. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες, Ἀγκέλα Μέρκελ, Φρανσουὰ Ὁλλάντ, Ντόναλντ Τοὺσκ καὶ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ συνεχάρησαν τὸν πρωθυπουργὸ καὶ εὐχήθηκαν τὸν γρήγορο σχηματισμὸ τῆς νέας κυβερνήσεως γιὰ τὴν συνεργασία μαζί της∙ ἡ ἀκροδεξιὰ καὶ οἱ ἀντιευρωπαϊστὲς ὑπέστησαν δεινὴ ἧττα, διότι εἶχαν ἐλπίσει πολλὰ στὴν ἐπικράτηση τοῦ ἐκφραστοῦ τους, ὡς συνέχεια τοῦ Brexit καὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Ἡ ἰσορροπία δυνάμεων ἀνατρέπεται ἄρδην πλέον καὶ ἐνισχύεται ἡ ἐπιρροὴ τῶν Εὐρωπαϊστῶν μὲ κύρια ἐπιδίωξη τὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς συνοχῆς καὶ τῆς ἑνιαίας ἀμυντικῆς καὶ ἐξωτερικῆς∙ οἱ ἐπιπτώσεις στὴν Γαλλία σὲ ἕναν μῆνα τὸ ἑπόμενο βῆμα.