Ἡ ἁπτὴ ἀπόδειξη τῆς πλήρους ἀποτυχίας τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι ἡ παντελὴς ἀπουσία διαλόγου μὲ τὶς ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις, ἀκόμη δὲ καὶ μὲ τοὺς ἀριστεριστὲς τοῦ περιβάλλοντός του πάλαι ποτέ∙ τὸ πρόβλημα, ἀναφέρουν ἔγκυρες πληροφορίες, ἀπασχολεῖ τὸ Μέγαρο Μαξίμου, καθὼς βλέπουν ὅτι βρίσκονται στὸν ἀέρα καὶ φοβοῦνται, ὅτι τὴν κρίσιμη στιγμὴ δὲν θὰ ἔχουν οὔτε ἐπαφὴ μὲ ἄλλο κόμμα. Ἡ ὑπεροψία καὶ μέθη πληρώνονται πολὺ ἀκριβά, λέει ἡ ἱστορία, ἀλλὰ δὲν τὰ καταλαβαίνει αὐτὰ τὸ μυαλουδάκι τοῦ πρωθυπουργοῦ∙ οἱ ἄλλοι ὅμως τὰ σκέπτονται καὶ διερωτῶνται, τὸ πῶς θὰ χειρισθοῦν τὴν κατάσταση, ὅταν χρειασθεῖ νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Ὁ συνοδοιπόρος τους γείτονας δὲν ἀρκεῖ, διότι, ὅπως ἔρχονται οἱ ἐξελίξεις, ἡ κυβέρνηση θὰ εἶναι ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος ἀπὸ ὅλους.