Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ὑπέστη τὴν πρώτη μεγάλη πολιτικὴ συντριβή του, μὲ τὴν ἀνάκληση τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὴν ὑγεία ἀπ’ τὴν Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων, ἐπειδὴ ἔχανε τὴν ψηφοφορία, διότι 28 μέχρι 35 Ρεπουμπλικανοὶ βουλευτὲς δὲν θὰ τὸ ψήφιζαν∙ εἶχε ὑποστεῖ καὶ προηγούμενες ἧττες, ὅπως ἡ ὑπαναχώρηση στὸ ἀντιμεταναστευτικό, ἀλλὰ ἡ κατάργηση τοῦ Obamacare ἦταν τὸ κύριο προεκλογικὸ σύνθημά του, ἐνῶ ὑποχρεώνεται σὲ ἀλλαγὴ πολιτικῆς, ἀπέναντι στὴν Κίνα, ἀφοῦ δέχεται τὸ πρόεδρό της τὴν ἄλλη ἑβδομάδα, καὶ στὴν Εὐρώπη, μὲ τὴν ἐγκατάλειψη τῆς ἀντιευρωπαϊκῆς προπαγάνδας του. Στὴν πράξη βρίσκεται σὲ φάση ἀναζητήσεως πολιτικῆς κατευθύνσεως, διότι καὶ στὸ ἐσωτερικὸ ἡ ἀπήχησή του μειώνεται καὶ δὲν παρουσιάζει τὴν αὔξηση τῆς ἀποδοχῆς του, ὅπως συμβαίνει συνήθως μὲ τοὺς νέους προέδρους∙ τὸ κίνημα ἐναντίον του δὲν ἔχει ἐξασθενήσει, καὶ ἴσως τὸ ἀντίθετο, διότι ἀφορμὴ περιμένουν πολλοὶ Ἀμερικανοὶ γιὰ νὰ κατεβοῦν στοὺς δρόμους.