Ἡ ἀλλαγὴ στὶς πολιτικὲς ἰσορροπίες τῆς Εὐρώπης ἄρχισε μὲ τὸ Brexit καὶ τὴν ἐκλογὴ Ντόναλντ Τράμπ∙ ἡ Εὐρωζώνη, μὲ τὴν Γερμανία κυρίως πρώτη, ὑποχρεώνεται ἀναζητῆσαι τὴν ἀσφάλειά της, ἐντὸς τοῦ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ καὶ μὲ δική της αἰσθητὴ παρουσία, μὲ τὶς διεθνεῖς προεκτάσεις της. Ἤδη ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἐπισκέπτεται σὲ ἕναν μῆνα τὴν Μόσχα, ἐνῶ ἡ τρομοκρατικὴ ἐπίθεση στὴν Ἁγία Πετρούπολη τὴν ἔφερε κοντὰ στὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, μὲ συνακόλουθο τὸν Φρανσουὰ Ὁλλὰντ καὶ συζήτηση ἀκόμη καὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ∙ ἡ ἀπόλυτη ἐξάρτηση τῆς Εὐρώπης ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ δὲν ἐπαρκεῖ πλέον, ἐνῶ δὲν τὴν προσφέρει καὶ ὁ νέος πρόεδρος, μὲ τὸ Λονδίνο ἐκβιάζειν γιὰ τὴν συμβολή του σὲ αὐτήν. Ἔτσι προωθεῖται ἡ ἄμβλυνση τῶν διαφορῶν μὲ τὴν Ρωσία καὶ ἡ ἀποκατάσταση σχέσεων ἀμοιβαίας ἐμπιστοσύνης∙ ἄλλωστε οἱ ἀντιρρήσεις τῶν πρώην κομμουνιστικῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ἔχουν ἁπαλυνθεῖ σὲ πολὺ μεγάλο βαθμό.