Ὁ ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως θεωρεῖται ἀρκετὰ προβληματική, διότι δὲν ὑπῆρξε οὐσιαστικὴ συμφωνία στὴν Οὐάσιγκτον, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς ἐπιστροφῆς τῶν δανειστῶν∙ οἱ διαφορὲς παραμένουν ἀγεφύρωτες, τόσο στὰ πρακτικὰ θέματα, προώθηση τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ τῶν δημοσιονομικῶν μέτρων, ὅσο καὶ στὰ πολιτικά, τὶς ὑφεσιακὲς ἐπιπτώσεις τῆς ἀσκουμένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν κινδύνων χρεωκοπίας μας. Οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι ἀποφασισμένοι ἀποτρέψαι τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος, ὅσο κι ἂν τὸ προσπαθεῖ ὁ Ναπολεοντίσκος∙ ἔχουν στὴν διάθεσή τους πολλὰ μέσα, γιὰ τὴν συμμόρφωσή του στὴν ἑνιαία πολιτικὴ καὶ δείχνουν διατεθειμένοι ἀσκῆσαι αὐτά. Τὰ κρίσιμα θέματα εἶναι δύο, ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς χώρας στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικό, διότι εἶναι ὁ μόνος δρόμος γιὰ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι φύσει ἀδύνατο μὲ τοὺς ἀτλαντικοὺς ὑποτακτικούς∙ δεύτερον, ἡ ἐπιστροφή μας στὸν σκληρὸ πυρῆνα τῆς Εὐρωζώνης, ἀπ’ ὅπου ἀπέσπασε τὴν χώρα ἡ ἑτεροκίνητη ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση.