Ἡ διαρροὴ τραπεζῶν καὶ ἐπιχειρήσεων ἀπ’ τὸ Σίτυ πρὸς τὴν Εὐρώπη ἐπιταχύνεται, καθὼς πλησιάζει ὁ χρόνος γιὰ τὸ Brexit∙ τὸ Λονδίνο κάλυπτε τὸ 80% τῶν ὁμολόγων σὲ συνάλλαγμα τῆς ἠπείρου καὶ τῶν διασφαλίσεων τῶν πιστωτικῶν πράξεων καὶ τὸ 30% τῶν διατραπεζικῶν συναλλαγῶν. Μὲ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπ’ τὴν ἑνιαία ἀγορὰ θὰ ἀπαιτοῦνται περισσότερες ἐνέργειες γιὰ τὴν σύναψη τῶν ἴδιων πράξεων, ὁπότε καὶ τὸ κόστος θὰ εἶναι μεγαλύτερο καὶ ὁ χρόνος μακρύτερος∙ ἤδη πολλὲς τράπεζες καὶ ἀσφαλιστικὲς ἑταιρεῖες, ὅπως ἀκόμη καὶ ἡ Λόυντ, ἔχουν νοικιάσει γραφεῖα σὲ πόλεις τῆς Εὐρωζώνης, ἀπ’ ὅπου ἔχουν ἀρχίσει ἤδη τὴν προεργασία πρὸς τοὺς πελάτες τους. Τὸ πόσες θὰ ἀπομείνουν στὴν ἀγγλικὴ πρωτεύουσα εἶναι ἄγνωστο, διότι ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὴν κατάληξη τῶν διαπραγματεύσεων.