Ἡ ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς θεωρεῖται δεδομένη πλέον ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς παρατηρητές∙ δὲν εἶναι μόνο ὅτι, στὶς σοβαρὲς δημοσκοπήσεις ἡ διαφορὰ τῆς Νέας Δημοκρατίας ὑπερβαίνει τὶς εἰκοσιπέντε μονάδες, ἀλλὰ καὶ ὅτι ὁμολογεῖται καὶ ἀπὸ παράγοντες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅτι ἡ κατάσταση εἶναι μὴ ἀναστρέψιμη. Ὅταν ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτὲς προαναγγέλλουν τὴν μεταπήδησή τους σὲ ἄλλο κόμμα, καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἀντίθετη πρὸς τὴν δική τους παραδοσιακὴ ἰδεολογία, τότε αὐτὸ δείχνει δύο πράγματα: ὅτι οἱ μετακινήσεις στὴν ἐκλογικὴ βάση ἔχουν ὁλοκληρωθεῖ καὶ οἱ ἐκπρόσωποί της ἁπλῶς τὶς ἐπιβεβαιώνουν, καὶ δεύτερον, ὅτι ἔχουν προχωρήσει σὲ διαβουλεύσεις στὴν κορυφὴ γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν μεταπηδήσεων∙ μάλιστα, αὐτὰ συμβαίνουν καὶ δὲν ἐνοχλεῖται καθόλου ἡ κοινὴ γνώμη, ἢ μᾶλλον τὰ ἐπικροτεῖ, ἐνῶ τὶς προηγούμενες δεκαετίες τὰ καταδίκαζε. Ὁ χρόνος πλέον τρέχει πολὺ γρήγορα κι εἶναι ζήτημα ἂν τὸ καταλαβαίνει στὸ κόσμο του ὁ Ναπολεοντίσκος.